เพี้ยะ!!!
คำพูดของมาวินทำให้คนฟังถึงกับทนไม่ได้จนคนตัวเล็กต้องยกมือเรียวขึ้นมาฟาดไปที่ใบหน้าหล่อของเขาอย่างเต็มแรงจนใบหน้าของมาวินหันไปตามแรงมือที่อัญญาฟาดลงมา ทำให้มาวินถึงกับต้องดุ้นลิ้นกับกระพุ้งแก้มของเขา และมาวินหันมาจ้องผู้หญิงคนแรกที่กล้าตบหน้าเขาด้วยสายตาเหมือนปีศาจร้ายที่พร้อมจะทำร้ายเธอได้ แววตาที่มาวินมองอัญญามันน่ากลัวมากจนคนตัวเล็กถึงกับต้องถอยหนีแต่เขากลับไวกว่า มาวินคว้าเอวบางของอัญญาเอาไว้
“ ปล่อย ถ้านายบ้าก็กลับไป ” เสียงหวานพูดกับเขาพร้อมทั้งยังดิ้นเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากแขนของเขาที่กอดเอวเธอไว้
“ ปล่อยแน่แต่เป็นปล่อยอีกอย่าง ” เขาบอกกับเธอ และอัญญาก็รู้ดีว่าสิ่งที่มาวินพูดนั้นหมายถึงอะไร
“ ไม่ จะไปไหนก็ไปอย่ามายุ่งกับฉัน ”
คนตัวเล็กยังคงดิ้นเพื่อให้หลุดพ้นจากเขาแต่เหมือนว่ายิ่งเธอดิ้นมากเท่าไหร่มาวินก็ยิ่งรัดเอวของเธอแน่นขึ้นอีก และมันทำให้อัญญาเริ่มเจ็บตัวขึ้นมา
