“ หึ ” มาวินที่เห็นอัญญญาเอาผ้าคลุมตัวเองจนไม่เว้นแม้แต่ส่วนหัวของเธอ เขาก็อดที่จะหัวเราะให้กับความบ้องของเธอ แล้วมาวินก็เดินเข้าห้องงน้ำไป อัญญาเลยเอาผ้าออกจากใบหน้าของเธอแล้วก็ถอนหายใจออกมา เธอคงต้องนั่งอยู่อย่างนี้แหละวันนี้ ลงเดินก็ไม่ไหว อัญญายังนั่งถอนหายใจทิ้งอยู่อีกหลายต่อหลายครั้ง จนมาวินเดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยผ้าขนหนูพันรอบเอวสอบของเขา ด้านบนไม่ได้สวมใส่อะไร ตามลำตัวของเขายังมีหยดน้ำเกาะอยู่ไรๆ ส่วนผมก็มีผ้าผืนเล็กเช็ดเส้นผมที่เปียกอยู่ สายตาของมาวินมองมาที่อัญญา ก็เห็นว่า เธอมองเขาค้างอยู่ ด้วยความที่อยากจะพูดแกล้ง เมีย ของตัวเอง เขาเลยแกล้งกระเเอ่มไอขึ้นมา
“ อะแฮ่ม ”
“ ไอบ้ามาวิน ทำไมไม่ใส่ชุดคลุมออกมาให้ดีฮะ ”
เสียงของมาวิน ทำให้อัญญาได้สติขึ้นมา เธอเลยว่าให้เขา เพื่อกลบเกลื่อน เผลอมองมาวินนานขนาดนั้นเลยเหรอเนี้ย
“ อะไร ฉันก็นุ่งแค่ผ้าขนหนูแบบนี้ปกติมั้ย ” มาวินก้มม
