Zach Pov:
Mahigit sampung minuto na si Olaf dun sa loob ng kweba habang kami nasa taas ng puno nag hihintay ng senyales nya.Dalawampung minuto nalang ang natitira bago tuluyang sumapit ang kabilugan ng buwan.
" Buhay pa kaya ang duwag na dahong yun-----Araaaay naman!"
Mabilis kong binatukan si Dwight.Kung tutuusin, nakakainggit nga ang mokong na yun ii.Halos gawing laro nalang ang lahat.Ni hindi marunong tumanggi kahit nasa bingit ng kamatayan pa ang misyon nya basta susunod sya pinag uutos.Tipong sya ang nagbibigay ng makulay na buhay naming lahat sa twing kasama sya.Puro ba naman kalokohan ang alam.Pero kahit ganun yun.Maswerte ako at naging kaibigan ko yun
"Alam nyo bang, sating lahat sya ang may pinakamatapang at lakas ng loob? Lakas ng loob na kahit alam nating takot na takot syan
