Güven
200 Words
"Sonra işte, aslında pek bir şey hatırlamıyorum." Kız gülünce kendisi de güldü. Biraz ona biraz kendi haline. O da bir şey hatırlamıyordu, çünkü sadece kızın hareketlerini izlemişti büyülenmiş gibi. Kıza baktığı an, sadece ona ait büyülü bir eşya hissi doluyordu bedenine. Onu alıp saklamak, kimseye göstermemek ve kendisi de onunla birlikte yok olarak kalan tüm zamanını onunla geçirmek istiyordu. Bu isteği elbette ki gerçekleşecekti, henüz haberi olmasa da. Yüz yılda bir gerçekleşen yıldız kayması için onlarca yıldız kendini feda edip dünyaya düşecek ve Aren'in tüm dilekleri gerçek olacaktı.
"Sen de anlatsana biraz." Kıza bakıp gülümsedi sonra da başını iki yana salladı. "Bende anlatacak pek bir şey yok aslında. Tüm hayatım okuldan ve derslerden ibaret." Tam bu sırada öğle arası bitmiş ve ders zili çalmıştı.
"Daha önce zamanın bu kadar hızlı geçtiğine hiç şahit olmamıştım." dediğinde karşısındaki kızın gülümsemesinde kayboldu.Kendine geldiğinde gözünün önünde yıldızlar uçuşuyordu.
"İyi misin?"
"Çok oturup birden kalkınca başım döndü herhalde." dediğinde kız ona elini uzattı.
"O zaman yardım edeyim." Kızın uzattığı ele baktı ve hiç tereddüt etmeden elini uzattı. Bu, bir yabancıya ilk güvenişiydi. Nedense, düşecek olsa o küçücük kızın onu tutacağından emindi. İkisinin de cüssesi ile alakalı olamadığını fark etti o an. Bu, güvenle alakalıydı sadece.
- Writer
