Lauren’s POV
Nasa labas pa lamang ako ng gymnasium namin ay rinig na rinig ko na ang mga nakakabinging sigawan at hiyawan ng mga tao sa loob.
Hindi pa man nagsisimula ang laro, masasabi kong marami talaga ang gustong manood dahil nag-uunahan na nga ang iba sa pagpasok.
The gymnasium is big enough for all the students in the university ngunit syempre, mas gugustuhin mo talagang makaupo sa mas malapit na upuan para makita nang mas malapit ang mga manlalaro. Lalo na’t mga gwapo’ng professor ang maglalaro ngayon.
Hmm. Sana hindi lang sila magaling sa klase, at sana may ibubuga rin sila sa sports.
Kagaya ng Seth na iyon. Tss, naiisip ko lang ang pangalan niya parang may namumuong inis na naman sa dibdib ko. Bigla ba naman mag-walkout kahapon na hindi pa kami natapos sa pag-uusap!
Pi
