ตอนที่ 12 : การพบอชิอีกครั้ง ❤️
P1
สายฝนโปรยปรายลงมาตั้งแต่รุ่งสาง
เม็ดฝนเล็ก ๆ กระทบกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานรองประธานบริษัทเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับธรรมชาติกำลังส่งสัญญาณเตือนบางอย่าง
ม่านฟ้ายืนทอดสายตามองเมืองที่ถูกม่านฝนปกคลุม
แต่สิ่งที่เธอเห็น...
ไม่ใช่ภาพของตึกสูงหรือรถที่วิ่งอยู่เบื้องล่าง
หากเป็นภาพในความทรงจำ
ภาพของชายคนหนึ่งที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น
เลือดสีแดงไหลซึมออกมาจากศีรษะ
ชาญชัย...
เธอหลับตาลงช้า ๆ ก่อนเดินกลับมาที่โต๊ะทำงาน
บนโต๊ะมีรูปถ่ายของชาญชัยวางอยู่คู่กับรายงานชันสูตร และสมุดบันทึกสีดำที่เธอพกติดตัวตั้งแต่ย้อนเวลากลับมา
ม่านฟ้าเปิดสมุดไปยังหน้าสุดท้าย
รายชื่อผู้เสียชีวิตในชาติแรกถูกเขียนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ
เธอใช้ปากกาขีดเส้นใต้ชื่อหนึ่ง
> ชาญชัย ศิริเวช
เสียชีวิตเร็วกว่ากำหนด
ปลายปากกาหยุดนิ่ง
เธอถอนหายใจเบา ๆ
"ทุกครั้งที่ฉันเปลี่ยนอดีต..."
"อนาคตก็เปลี่ยนตาม"
ตอนแรกเธอคิดว่าแค่หลีกเลี่ยงความตายของตัวเองก็เพียงพอ
แต่ตอนนี้เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่า...
การช่วยชีวิตคนหนึ่ง
อาจทำให้คนอีกคนต้องตายแทน
เส้นเวลาที่เธอเคยรู้จัก
กำลังพังทลายลงทีละน้อย
ก๊อก...ก๊อก...
เสียงเคาะประตูดึงเธอกลับสู่ความจริง
"เข้ามาค่ะ"
เลขาสาวเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารและนามบัตรสีขาว
"คุณม่านฟ้าคะ"
"มีแขกขอนัดพบด่วนค่ะ"
ม่านฟ้ารับนามบัตรมา
ทันทีที่เห็นชื่อ
มือของเธอก็แข็งค้าง
อชิ วัฒนกุล
หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
อชิ...
ในชาติแรก
เขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของธีโอ
เป็นคนที่อยู่กับธีโอในคืนสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะจบลง
แต่หลังงานศพของธีโอ
ชายคนนี้กลับหายตัวไป
ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหน
ไม่มีใครติดต่อได้อีกเลย
เหมือนหายไปจากโลก
แล้วทำไม...
ครั้งนี้
เขาถึงเดินเข้ามาหาเธอเอง
"ให้เขาขึ้นมาค่ะ"
เลขาพยักหน้ารับก่อนเดินออกไป
ม่านฟ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนค้นชื่อ "ธีโอ"
นิ้วของเธอค้างอยู่เหนือหน้าจอ
สุดท้าย...
เธอก็ไม่ได้โทรหาเขา
เพราะเธอต้องการรู้
ว่าอชิต้องการอะไรกันแน่
...
ไม่กี่นาทีต่อมา
ประตูห้องทำงานก็เปิดออก
ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาเข้มก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสุขุม
แว่นกรอบบาง
รอยยิ้มสุภาพ
และดวงตาที่อ่านไม่ออก
แทบไม่ต่างจากในความทรงจำ
"สวัสดีครับ"
"คุณม่านฟ้า"
เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย
ม่านฟ้าพยักหน้าตอบ
"เชิญนั่งค่ะ"
อชิวางแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินลงบนโต๊ะ
แต่ยังไม่เปิดมัน
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ
ต่างฝ่ายต่างมองกัน
เหมือนกำลังรอดูว่า
ใครจะเป็นคนเปิดเกมก่อน
สุดท้าย
ม่านฟ้าเป็นฝ่ายพูดขึ้น
"คุณหายไปไหน"
อชิยิ้มบาง ๆ
"คำถามแรกก็แรงเลยนะครับ"
"ฉันไม่ชอบเสียเวลา"
เธอสบตาเขานิ่ง
"คุณหายไปห้าปี"
"แล้ววันนี้ก็เดินเข้ามาหาฉัน"
"ถ้าเป็นคุณ"
"จะไม่สงสัยเหรอ"
อชิหัวเราะเบา ๆ
ก่อนพยักหน้า
"สงสัยครับ"
"และถ้าเป็นผม"
"ผมก็คงไม่ไว้ใจตัวเองเหมือนกัน"
คำตอบนั้น
ทำให้ม่านฟ้าชะงักไปเสี้ยววินาที
ผู้ชายคนนี้...
ตอบทุกอย่างตรงเกินไป
จนยิ่งอ่านไม่ออก
"ตกลงคุณต้องการอะไร"
อชิไม่ตอบทันที
เขาค่อย ๆ ผลักแฟ้มสีน้ำเงินมาตรงหน้าเธอ
"ผมมาที่นี่"
"เพราะคุณชาญชัย"
ม่านฟ้าขมวดคิ้ว
"คุณรู้จักเขา"
"รู้จัก"
"และผมเชื่อว่า"
สีหน้าของอชิจริงจังขึ้น
"การตายของเขา..."
"ไม่ใช่อุบัติเหตุ"
บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที
ม่านฟ้าค่อย ๆ เปิดแฟ้ม
เอกสารชุดแรกเป็นสำเนารายการโอนหุ้น
เธอพลิกหน้าถัดไป
เป็นบันทึกการประชุมลับเมื่อหลายปีก่อน
หน้าต่อมา
เป็นสัญญาซื้อขายหุ้น
ทุกแผ่นมีตราประทับของวรากุลกรุ๊ป
แต่สิ่งที่ทำให้เธอหยุดมือ
คือชื่อที่ปรากฏซ้ำแล้วซ้ำอีก
รติมา วรากุล
ดวงตาของม่านฟ้าหรี่ลง
เธอเงยหน้ามองอชิทันที
"เอกสารพวกนี้..."
"คุณเอามาจากไหน"
อชิเอนตัวพิงพนักเก้าอี้
ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ
"จากคนที่ไม่อยากให้ความจริง"
"...ถูกฝังไปพร้อมกับคุณชาญชัย"
ม่านฟ้าเงียบ
คำตอบนี้
ไม่ได้ทำให้เธอเชื่อใจเขา
กลับยิ่งทำให้ระวังมากกว่าเดิม
เพราะในเกมนี้
ทุกคนต่างมีจุดประสงค์ของตัวเอง
และเธอไม่คิดว่า
อชิจะยื่นมือช่วยโดยไม่มีสิ่งตอบแทน
"คุณต้องการอะไรจากฉัน"
เธอถามตรง ๆ
อชิยิ้มมุมปาก
"ผมยังไม่ต้องการอะไร"
"ตอนนี้"
"ผมแค่อยากให้คุณ..."
เขาใช้นิ้วแตะแฟ้มเบา ๆ
"...เริ่มตั้งคำถาม"
"กับคนที่คุณไว้ใจ"
ประโยคนั้นทำให้ม่านฟ้าหัวใจเต้นแรง
เขาหมายถึงใคร
คุณปู่?
รติมา?
หรือ...
ธีโอ
ยังไม่ทันที่เธอจะถามต่อ
โทรศัพท์บนโต๊ะก็สั่นขึ้น
หน้าจอแสดงข้อความจากธีโอ
> อย่าอยู่กับอชิสองต่อสอง
> ผมกำลังไปหา
ม่านฟ้ามองข้อความนั้น
ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาอชิอีกครั้ง
ชายหนุ่มยังคงนั่งนิ่ง
ไม่มีอาการตกใจแม้แต่น้อย
ราวกับเขารู้อยู่แล้วว่า...
อีกไม่นาน
ธีโอจะต้องมาที่นี่
โปรดติดตาม P2... 🤍
---
ตอนที่ 12 : การพบอชิอีกครั้ง ❤️
P2
ม่านฟ้าวางโทรศัพท์คว่ำลงบนโต๊ะ
เธอไม่ได้ตอบข้อความของธีโอ
แต่ก็ไม่ได้ละสายตาจากชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้า
อชิยกแก้วน้ำขึ้นจิบช้า ๆ
ก่อนยิ้มบาง
"เขาส่งข้อความมาใช่ไหม"
ม่านฟ้าขมวดคิ้วทันที
"คุณรู้ได้ยังไง"
"เดาไม่ยาก"
อชิยักไหล่
"ถ้าผมเป็นธีโอ"
"ผมก็คงไม่ปล่อยให้คุณอยู่กับคนอย่างผมตามลำพัง"
คำตอบนั้นทำให้ม่านฟ้านิ่งไป
"คนอย่างคุณ...หมายความว่าไง"
อชิหัวเราะเบา ๆ
"คนที่เคยหายไปห้าปี"
"คนที่กลับมาพร้อมเอกสารลับ"
"และคนที่ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าอยู่ฝ่ายไหน"
เขาพูดทุกอย่างด้วยน้ำเสียงเรียบ
ราวกับกำลังพูดถึงคนอื่น
ไม่ใช่ตัวเอง
ม่านฟ้ามองเขาอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนหยิบเอกสารขึ้นมาเปิดอีกครั้ง
คราวนี้เธออ่านละเอียดกว่าเดิม
มีทั้งรายงานการประชุมของคณะกรรมการเมื่อหกปีก่อน
รายการโอนหุ้นหลายชุด
และเอกสารการมอบอำนาจที่มีชื่อของชาญชัย
แต่ทุกฉบับ
กลับมีชื่อของคนเดิมปรากฏอยู่
รติมา วรากุล
"เธอเซ็นอนุมัติทุกครั้ง..."
ม่านฟ้าพึมพำ
อชิพยักหน้า
"และทุกครั้งที่มีการโอนหุ้น"
"จะมีผู้ถือหุ้นรายหนึ่งไม่เคยปรากฏชื่อ"
ม่านฟ้าเงยหน้าขึ้น
"หมายความว่า..."
"หุ้นถูกถือแทน"
อชิพยักหน้าอีกครั้ง
ก่อนหยิบกระดาษอีกแผ่นออกมาวางตรงหน้าเธอ
เป็นแผนผังการถือหุ้น
เส้นลูกศรเชื่อมโยงกันซับซ้อน
ชื่อของหลายบริษัทถูกลากเชื่อม
สุดท้าย...
ทุกเส้นกลับหยุดอยู่ที่ช่องว่างช่องเดียว
ไม่มีชื่อ
ไม่มีรูป
มีเพียงตัวอักษร
M
"ผมตามคนคนนี้มาสามปี"
อชิพูดเบา ๆ
"แต่ยังไม่เคยเห็นตัว"
"รู้แค่ว่า..."
"ทุกครั้งที่เขาขยับ"
"จะมีคนตาย"
ม่านฟ้ารู้สึกหนาววาบ
ในชาติแรก
เธอไม่เคยเห็นเอกสารพวกนี้เลย
หรือเพราะตอนนั้น...
เธอมัวแต่จมอยู่กับความเสียใจ
จนไม่เคยมองสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว
เธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง
"ทำไมคุณถึงช่วยฉัน"
อชินิ่งไปครู่หนึ่ง
ก่อนตอบช้า ๆ
"เพราะผมติดหนี้ชีวิตคนคนหนึ่ง"
"ใคร"
รอยยิ้มของอชิจางลง
"ธีโอ"
ม่านฟ้าชะงัก
"หลายปีก่อน"
"ผมเคยเกือบตาย"
"ถ้าไม่มีเขา"
"วันนี้ผมคงไม่ได้มานั่งตรงนี้"
"แล้วทำไมคุณถึงหายไป"
อชิหลุบตา
"เพราะมีคนต้องการให้ผมหาย"
"และตอนนั้น"
"ธีโอก็เป็นคนส่งผมไป"
ม่านฟ้าเริ่มสับสน
เรื่องราวที่เธอรู้
กำลังไม่เหมือนเดิม
ทุกครั้งที่ได้ฟังความจริงจากอีกคน
ภาพในอดีตก็ยิ่งเปลี่ยนไป
ทันใดนั้น
เสียงเปิดประตูดังขึ้น
ปัง!
ธีโอก้าวเข้ามา
ในชุดสูทสีดำ
ใบหน้าเรียบนิ่ง
แต่ดวงตาคมเข้มกลับเย็นจัด
เขามองอชิทันที
อชิลุกขึ้นยืนช้า ๆ
ทั้งสองสบตากัน
ไม่มีใครพูด
ไม่มีใครยิ้ม
บรรยากาศในห้องเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด
ผ่านไปหลายวินาที
ธีโอจึงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น
"ไม่ได้เจอกันนาน"
อชิพยักหน้า
"ห้าปี"
"ฉันคิดว่านายจะไม่กลับมา"
"ฉันก็คิดว่านายจะหยุดตามเรื่องนี้"
คำตอบของอชิ
ทำให้ม่านฟ้ารู้ทันที
ทั้งคู่ไม่ได้ขาดการติดต่อเพราะทะเลาะกัน
แต่เพราะกำลังทำบางอย่าง
ที่เธอไม่รู้
ธีโอเดินมาหยุดข้างโต๊ะ
สายตาหยุดอยู่ที่แฟ้มเอกสาร
"เอาอะไรมา"
อชิผลักแฟ้มไปหาเขา
"สิ่งที่นายหาอยู่"
ธีโอเปิดดูเพียงไม่กี่หน้า
สีหน้าก็เปลี่ยนทันที
"นายได้มาจากไหน"
"คนของชาญชัย"
"ก่อนเขาจะตาย"
ธีโอปิดแฟ้มดังปึก
"นายไม่ควรเอามาให้เธอ"
อชิยิ้มบาง
"แต่สุดท้าย..."
"เธอก็ต้องรู้"
ม่านฟ้ามองทั้งสองสลับกัน
"มีอะไรที่พวกคุณกำลังปิดฉันอยู่"
ไม่มีใครตอบ
ความเงียบ
กลับน่าอึดอัดยิ่งกว่าคำโกหก
ธีโอถอนหายใจ
ก่อนหยิบเอกสารแผ่นสุดท้ายขึ้นมา
แล้วค่อย ๆ ดึงกระดาษบางแผ่นหนึ่งออก
ม่านฟ้าเบิกตา
"เมื่อกี้..."
"ไม่มีหน้านี้"
อชิหัวเราะเบา ๆ
"ผมซ่อนไว้"
"เพราะอยากรู้"
"ว่านายจะยังหาเจอไหม"
ธีโอไม่ได้ตอบ
เขาวางกระดาษลงบนโต๊ะ
เป็นแผนผังการถือหุ้นฉบับสมบูรณ์
แต่ชื่อของผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด
กลับถูกหมึกสีดำขีดทับไว้
จนเหลือเพียงตัวอักษรตัวแรก
"ม."
ม่านฟ้าก้มมองอยู่นาน
สมองเริ่มไล่เรียงชื่อทุกคน
ม่านฟ้า
ไม่มีทาง
รติมา
เป็นไปได้
หรือ...
จะเป็นคนอื่น
ธีโอจ้องตัวอักษรนั้นไม่กะพริบ
ใบหน้าของเขาค่อย ๆ ซีดลง
อชิสังเกตเห็น
ก่อนถามเสียงเรียบ
"นายจำได้แล้วใช่ไหม"
ธีโอไม่ตอบ
แต่กำมือแน่น
จนเส้นเลือดปูดขึ้น
ม่านฟ้าหันมองเขา
"คุณรู้ว่าเป็นใคร"
ธีโอหลับตาลง
ก่อนพูดออกมาช้า ๆ
"ผมหวัง..."
"ว่าตัวอักษรนี้"
"จะไม่ใช่คนที่ผมกำลังคิด"
"ใคร"
ม่านฟ้าถามทันที
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น
แววตาเต็มไปด้วยความหนักใจ
"ถ้าเป็นคนนั้นจริง..."
"ต่อให้คุณย้อนเวลากลับมาอีกกี่ครั้ง"
"เราก็ไม่มีวันชนะ"
คำพูดนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบสนิท
ยังไม่ทันที่ม่านฟ้าจะถามต่อ
โทรศัพท์ของอชิก็ดังขึ้น
เขาก้มมองหน้าจอ
ก่อนสีหน้าจะเปลี่ยนไป
ข้อความสั้น ๆ ปรากฏขึ้น
> 'เป้าหมายเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว'
> 'ระวังตัว มันรู้ว่าคุณกลับมาแล้ว'
อชิกำโทรศัพท์แน่น
ก่อนเก็บลงกระเป๋า
"ผมต้องไป"
เขาหันมามองม่านฟ้า
ก่อนพูดประโยคสุดท้าย
"จากนี้..."
"อย่าไว้ใจใคร"
"แม้แต่คนที่ยืนอยู่ข้างคุณ"
พูดจบ
อชิก็เดินออกจากห้อง
เหลือเพียงม่านฟ้ากับธีโอ
หญิงสาวค่อย ๆ หันไปมองชายหนุ่ม
ก่อนถามด้วยเสียงแผ่ว
"ธีโอ..."
"คุณกำลังปกป้องฉัน..."
"หรือกำลังปิดบังฉันกันแน่"
ธีโอไม่ตอบ
เขาเพียงมองแผ่นกระดาษที่มีตัวอักษร "ม."
ก่อนพึมพำเบา ๆ
"...ในที่สุด"
"มันก็เริ่มแล้ว"
จบตอนที่ 12 : การพบอชิอีกครั้ง ❤️