กริ๊งง กริ๊งง!!!
เสียงนาฬิกาปลุกดังขี้นตอน 6.30
ฉันลุกจากเตียง บิดขี้เกียจ อาบน้ำ แต่งหน้า เตรียมไปโรงเรียนวันแรก
ก้าวแรกที่ฉันเดินเข้าโรงเรียน ฉันถูกจับตามอง แต่สายตาที่มองไม่ใช่เพราะเขาชอบฉันหรอก มีแต่ผู้หญิงที่มอง ก็แน่นอนสิ นี่มันโรงเรียนหญิงล้วนระดับประเทศ ที่มีแต่เด็กผู้หญิงเก่งๆสอบเข้ามาเรียน แต่ฉันนะหรอ หึ!!! ฉันสอบไม่ติด แม่เลยยัดเงินให้เข้ามา บวกกับฉันมีพี่สาวชื่อนิชาที่อยู่ม.5 พี่ฉันสวย เรียนเก่ง เป็นที่รู้จักของคนหมู่มาก ถูกคนเลยจับตาฉันว่านอกจากสวย ฉันมีอะไรที่เพอเฟคเหมือนพี่สาวอ**บ้าง แน่นอนว่าตัดเรื่องเรียนออกไปได้เลย ฮ่าฮ่าาาา
ฉันแนะนำตัวเองหน้าห้องเรียน ทุกคนมองฉันอย่างเอ็นดู เพราะโรงเรียนนี่ 70%คือรับเด็กที่เรียนม.1-3มาศึกษาต่อม.4-6 อีก30%ก็จะรับเด็กอื่นๆเข้ามา ห้องฉันมีฉันเพียงคนเดียวที่มาจากที่อื่น ส่วนคนอื่นเขารู้จักกันมาตั้งแต่ม.1-3แล้ว
“สวัสดีค่ะ ดิฉัน รีน่า มากจากโรงเรียนเซนต์เพอร์ เข้าม.4ใหม่ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
เพื่อนๆปรบมือและยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่เดี๋ยว!!!!!
“นี่ เด็กใหม่ เเต่งหน้าขนาดนี่ เธอมั่นใจนะว่ามาเรียน”
ฉันถูกเบรคด้วยเสียงอำมหิต เสียงนั้นมาจากยัยแก่หน้าห้อง เหอะะะ?!! ที่ปรึกษาห้องฉันหรอนี่ -..-
“เธอดูเพื่อนเธอสิ มีใครเเต่งหน้าแบบเธอไหม ไปล้างออก”
อะไรวะเนี่ยมาวันแรกก็โดนไล่ออกมา ทั้งอายทั้งงง นี่ฉันแต่งหน้ามาเรียนก็ไม่ได้หรอ นรกชัดๆ เอาฉันออกไปจากที่นี่ที ได้โปรดดดดด!!!
ฉันไม่เดินขึ้นไปบนห้องอีก จนพักกลางวันฉันนั่งกินข้าวคนเดียว
“ไงรีน่า เรานั่งด้วยนะ”
เสียงจากเบลและไอซ์ เพื่อนร่วมห้องของฉัน
“เธอเป็นน้องพี่นิชาหรอ”
เบลถามฉันด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็แน่นอนสิ ฉันเจอคำถามนี่จนเบื่อ
“ใช่ เราเป็นพี่น้องแท้ๆ พ่อแม่เดียวกัน”
“ดีจัง ฉันอะอิจฉาพี่นิชามากเลย ทั้งสวย เก่ง รวย แถมยังได้แฟนรวยมาก เปย์พี่เธอเหมือนเจ้าหญิงเลย”
ฉันยิ้มเจื่อนทุกครั้งเวลาที่คนพูดเรื่องพี่ แหง่สิ ฉันก็อิจฉาเขาที่เพอร์เฟคขนาดนั้น แถมสอบได้ที่1ทุกปี ต่างกับฉัน ไม่ที่โหล่ก็ไม่ผ่าน
ไอซ์ถามฉันมาติดๆ
“แล้วเธอหละรีน่า เธอก็สวยนะ ไม่มีแฟนหรอ”
“ไม่หรอก ฉันยังไม่คิดเรื่องพวกนั้น”
“เธอออกจะฮอต ฉันเห็นนะ ไลค์ในเฟสเธอเกือบหมื่นเลย เธอต้องมีคนคุยบ้างแหละ”
“ก็มีทักบ้าง แต่ฉันนยังไม่คิดเรื่องพวกนั้น”
อันที่จริง ฉันเพิ่งอกหัก ฉันถูกแฟนนอกใจมาแต่ไม่หล้าบอกใครต่างหาก ตอนนี้ฉันกลัวความรักไปแล้วหละ เห้ออออ
เบลเริ่มบทสนทนาอีกครั้งหลังจากเรากินข้าวเสร็จ
“นี่รีน่า เธอรู้ไหม ทุกๆเย็นหน้าโรงเรียนเราจะมีผู้ชายมารอเต็มหน้าโรงเรียนเลย”
แหง่สิ นี่มันแหล่งสาวหัวกะทิบ้านรวยทั้งนั้น
“ก็คงไม่แปลก พวกเราเรียนโรงเรียนหญิงล้วน ผู้ชายก็มาส่องเป็นธรรมดา55555”ฉันพูดพรางขำกับเบลและไอซ์ เราเริ่มสนิทกันมากขึ้น
“เราสามารถหาความสุขจากผู้ชายที่มารอเราหน้าโรงเรียนได้ แบบไม่ผูกมัดนะ”
ไอซ์พูดสิ่งนี่ออกมา ฉันทำหน้างง
“ฉันกับเบลหนะ เรามักคุยกับผู้ชาย เรามีอะไรกับผู้ชายโดยที่เราจะไม่สานสัมพันธ์ต่อถ้ารู้สึกไม่โอเค”
ฉันตกใจกับสิ่งที่ได้ยินมาก คนเราจะมีอะไรกับคนอื่นได้ไง โดยไม่รักกัน
“บางครั้งฉันเจอใหญ่ เล็ก บางทีก็เสียวจะตาย บางทีก็ไม่รู้สึกอะไรก็มี5555555” เบลพูดไปขำไป
ฉันกำลังอี้งกับสิ่งที่เจอ
“เธอหละ เคยมีอะไรกับใครไหมรีน่า”เบลหันมาถามฉัน
“เอ่ออออ ฉันเคยมีกับแฟนคนเดียว”
“เธอมีแฟนหรอ” ไอซ์รีบถามฉัน
“เคยมี แต่เขานอกใจฉัน” ฉันตอบพร้อมความเศร้า ถึงเรื่องจะผ่านมาแล้วก็ตาม
“นี่แหละ เหตุผลที่เรา2คน มีอะไรกับใครแบบไม่ผูกมัด เราแค่สำเร็จความใคร่ ให้ตัวเองมีความสุข เราไม่จำเป็นต้องผูกมัดกับใคร เพราะเราไม่รู้ว่าเขาจะทำเราเสียใจวันไหน”เบลพูดจนฉันเริ่มสนใจกับสิ่งที่พวกเขาทำ
“วันนี้เลิกเรียน เราไปเดินอ่อยให้ไอ้พวกผู้ชายมันกระหายเล่นไหม”เบลถามฉันกับไอซ์
“ไม่ต้องถามฉันหรอก เราก็ไปกันตลอด555555”ไอซ์ตอบแบบไม่คิด ทั้ง2ดวงตาเพล่งมองฉัน ฉันเองก็สนใจจะทำอะไรแบบนั้น ฉันเบื่อจะเสียใจกับความรัก แต่ฉันยังมีความใคร่ ถ้าเรามีเซ็กส์แบบไม่มีรักได้ มันคงดี
“เอาสิ น่าสนุกดีเหมือนกัน”
แอ๊ดดดดดด~!! เสียงอ๊อดขึ้นเรียนภาคบ่ายดังขึ้น
“ขึ้นเรียนกันเถอะรีน่า” เบลจูงมือฉันขึ้นตึก