It caught me guard off. My eyes watered and I can’t help but to sobbed. Iniwas ko ang tingin sa kanya para hindi ipakita ang mga luhang gustong lumandas sa mga mata ko.
He didn’t let go of my hands. Mas hinigpitan niya ang hawak doon. Binababa niya ang kamay ko at siya naman ang nagharap sa'kin.
“Bakit kailangan mo pang magtago? Para saan? Kasi hindi ko naiintindihan.”
He looked devastated and wants to find a missing piece of puzzle in his heart.
“P-paano ka naman nakakasigurado na ako nga ang tinutukoy mo?”
Umiwas ako ng tingin dahil nahihirapan akong tignan ang sakit sa mga mata niya.
Never kong inamin na ako nga si Ave kaya paano siya nakakasigurado. Lalo na ang dating ako walang anak at mayaman. Samantala, ako ngayon may anak at normal na buhay lang.
“I never forget you,
