“ริตามาอยู่ที่บ้านกับแม่ไหมลูก ถ้าไม่สะดวกจะอยู่กับปรินร์มาอยู่กับแม่ดีกว่านะ”
อิงอรเอ่ยชวนลูกสะใภ้ด้วยความรักและความห่วงใยเต็มหัวใจ
ริตายิ้มบาง ๆ
“จริงค่ะ พี่ริตาอยู่กับแม่ดีกว่า จะได้ดูแลแม่ด้วย พี่ริตาก็ถือเป็นลูกสาวของแม่คนหนึ่งนะคะ
ถ้าใครไม่รักก็ปล่อยให้เขาไปใช้ชีวิตของเขาเลยค่ะ”
มีอาร์เสริมขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงมั่นคง เธอสังเกตได้ว่าพี่ชายของเธอถึงกับร้อนใจ
“จริงค่ะแม่จิตใจริตาน่ะสำคัญที่สุด พาไปพักที่บ้านแม่เลย”
ปรินทร์มองดูทุกคนที่ต่างก็รักริตา และหัวใจเขาก็เต็มไปด้วยความรักเช่นกัน
แต่ทำไมเขาถึงปล่อยวางความแค้นที่มีต่อพ่อของเธอไม่ได้สักที
“แม่ครับ… ให้ริตาไปอยู่กับผมที่บ้านก็ได้ครับ เธอยังต้องช่วยผมเรื่องงานอยู่ด้วย”
แม่อิงอรหรี่ตามองปรินทร์อย่างเข้ม
“ไปอยู่ที่บ้านหรือ? ฐานะอะไร เธอจะเก็บริตาไว้แก้แค้นหรือ?
ฉันบอกแกไว้ก่อนนะ ริตาลูกสาวฉัน… ถ้าแกทำอะไรเธอละก็ แกไม่ต้องมาใ
