เขาอุ้มเธอมุ่งหน้าไปยังห้องนอนใหญ่ วางร่างบางลงบนเตียงคิงไซส์ที่นุ่มราวกับจะกลืนเธอหายไปทั้งตัว
ห้องทั้งห้องมีเพียงเสียงลมหายใจสองจังหวะที่ประสานกันอย่างไม่ตั้งใจ
“พี่จะทำอะไรริตา... อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ”
เธอพูดทั้งที่เสียงสั่น
“ริตา เราแต่งงานกันแล้วนะ”
“พี่ก็รู้ว่าสำหรับพี่ มันไม่ได้มาจากความรัก”
เขามองสบตาเธอ แววตานั้นมีทั้งโทสะและความปรารถนาที่ไม่อาจอธิบาย
“รู้ได้ยังไง... แต่ตอนนี้พี่ต้องการริตามาก รู้ไหม”
เธอหลุบตาลง หัวเราะในลำคอเบา ๆ
“ผู้ชายเย็นชาอย่างพี่... จะต้องการริตาเนี่ยนะ ขนาดวันเข้าหอยังหายตัวไปเลย เอาอะไรมายืนยันว่าต้องการริตา”
“ก่อนหน้านี้พี่ไม่สน แต่ตอนนี้พี่ต้องการเธอมาก”
เสียงของเขาแน่นและต่ำ
“พี่แค่ต้องการเพราะความใคร่เท่านั้น ส่วนความรัก พี่ไม่มีให้ริตาอยู่แล้ว”
เขายิ้มบาง
“รักหรือไม่รัก คู่รักทุกคู่ก็ต้องเผชิญความจริงแบบเดียวกันทั้งนั้น ความใคร่ความต้
