เช้าวันรุ่งขึ้น — โรงแรม
แสงแดดอุ่นส่องลอดผ่านผ้าม่าน ผสมกับกลิ่นโจ๊กหอมกรุ่นที่ลอยมาจากโต๊ะหน้าเตียง ทำให้ริตาค่อย ๆ ลืมตาตื่น เธอมองไปรอบ ๆ แต่ไม่มีเขาอยู่ใน
บนโต๊ะมีโจ๊กกับน้ำส้มวางอย่างเป็นระเบียบ พร้อมกระดาษโน้ตลายมือคุ้นตา
“พี่เตรียมโจ๊กไว้ให้ ตื่นมาทานนะครับ จะได้มีแรง”
คำเขียนสุภาพ แต่ความรู้สึกที่สอดแฝงกลับเย็นชา
เขาคงรีบไปหาคนที่เขาห่วง… เจสซี่ สินิ
ความคิดนี้แทงใจจนเธอเจ็บวาบ
แสงเช้าเพิ่งลอดผ่านผ้าม่านบางเบาเข้ามาในห้อง “ครืด… ครืด…” เสียงมือถือสั่นบนโต๊ะทำให้ริตาเอื้อมหยิบอย่างเฉื่อยชา
ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ มีอาร์
ข้อความเด้งขึ้นทันที
“พี่ริตา หลานแฝดตัวน้อย ๆ คลอดแล้วนะคะ รอป้ามารับขวัญหลานนะ!”
รอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ไม่ได้แตะใบหน้ามาหลายวัน… เผลอผุดขึ้น
แต่ก็เลือนหายลงในวินาทีถัดมา
เธอเป็นแค่คนนอก
ผู้หญิงที่ทำให้ครอบครัวหนึ่งต้องพังทลายเพราะพ่อของเธอ
แล้วเธอ… จะมีหน้า
