เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดกล้องหน้า แล้วยกดอกไม้ขึ้นแนบแก้ม เซลฟี่เบา ๆ พร้อมแสงแดดอ่อนที่ลอดม่านเข้ามาเคลือบผิวเธอให้ดูนุ่มนวล
นิ้วเรียวกดพิมพ์แคปชั่นลงใต้รูปในไอจีอย่างอารมณ์ดี
“ขอบคุณนะคะ ดอกไม้เย็นชา...แต่ใจสั่นแรงมาก”
ไม่ถึงครึ่งนาที ยอดไลก์ก็เริ่มขึ้นรวดเร็ว พร้อมคอมเมนต์จากเพื่อน ๆ ที่แซวกันไม่หยุด
“ใครส่งมาน่ะ! หรือว่ามีหนุ่มดูแลแล้วจ้ะ?”
“หืม... ช่อหรูขนาดนี้ไม่ธรรมดาแน่!”
วิวหัวเราะเบา ๆ พลางส่ายหน้า ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงข้างหมอน แต่หัวใจกลับยังเต้นแรงไม่หยุด ในหัวยังคงนึกถึงคำพูดของชายคนนั้น...
“ถ้ากลัวคืนนี้ผมมานอนเฝ้าคุณเอง”
เธอหลับตาลงช้า ๆ แต่ภาพใบหน้าคมเยือกเย็นของธีรัชกลับลอยขึ้นมาชัดเจนกว่าเดิม จนไม่รู้ว่าที่หน้าเริ่มร้อนขึ้นนั้น เป็นเพราะไข้... หรือเพราะความรู้สึกบางอย่างที่กำลังเริ่มต้นกันแน่
“บ้านะวิวคำอะไรอยู่ ผู้ชายสามสิบกว่าใครบ้างจะโสดป่านนี้เข้ามแฟนไปแล้ว พ
