ริตานอนหลับไปนานจนกระทั่งเข็มนาฬิกาชี้เลยสองทุ่มครึ่ง
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมา ก็พบว่ารอบตัวเงียบสนิท... และไม่มีเขาอยู่ในห้องแล้ว
“คุณผู้หญิงตื่นแล้วเหรอคะ นอนหลับไปหลายชั่วโมงเลย”
เสียงพี่รุ้งดังขึ้นอย่างอ่อนโยน
“ริตาคงเพลียนะคะ”
เธอตอบเบา ๆ พร้อมยกมือแตะขมับ
“เดี๋ยวรุ้งเอาข้าวต้มร้อน ๆ มาให้นะคะ จะได้มีแรง”
“ไม่เป็นไรค่ะ ริตาขอนมอุ่น ๆ ก็พอ... เอ่อว่าแต่คุณผู้ชายละคะ?”
“อ๋อ พึ่งออกไปข้างนอกสักพักแล้วค่ะ แต่ตอนคุณผู้หญิงหลับ คุณผู้ชายเฝ้าไม่ห่างเลยนะคะ”
ริตาเผลอยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก แต่สายตาเธอยังคงเศร้า
“งั้นเดี๋ยวริตาอาบน้ำแล้วจะนอนต่อ ฝากพี่รุ้งเอานมอุ่นขึ้นมาให้หน่อยนะคะ”
“ได้ค่ะคุณผู้หญิง”
ริตาหยิบผ้าเช็ดตัว เดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างช้า ๆ เสียงประตูปิดเบา ๆ
ในห้องน้ำ...
ริตาเปิดน้ำให้เต็มอ่าง กลิ่นครีมอาบน้ำหอมฟุ้งในอากาศ ห้องน้ำที่มืดครึ้ม เธอถอดเสื้อผ้าช้า ๆ ลงไปแช่ตัว น้ำเย
