เช้าวันใหม่... แสงอาทิตย์อ่อนส่องลอดผ่านม่านสีครีม เธอลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ก่อนหันมามองข้างกายที่ว่างเปล่า เขาไม่อยู่แล้ว...
ริตาค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นจากเตียง ความปวดหน่วงที่ท้องน้อยทำให้เธอต้องใช้มือแตะเบา ๆ เพื่อบรรเทาความรู้สึกนั้น ความทรงจำจากค่ำคืนแสนเร่าร้อนยังคงชัดเจนในทุกสัมผัส
เธอนั่งนิ่งอยู่นาน ความคิดในหัววนเวียนไม่หยุด เรื่องราวเมื่อคืน...มันคงไม่ใช่ความรักอย่างที่เธออยากเชื่อ แต่คงเป็นเพียงแรงปรารถนาอย่างที่เขาพูด
ทว่า...เองเธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้
เพราะเขาเป็นสามีของเธออย่างถูกต้องตามกฎหมาย
หากเขาจะนอนกับภรรยา มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรเลย
แต่ที่น่าขันกว่าคือ...หัวใจของเธอเองต่างหาก
เธอก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่า ไม่ได้ต้องการเขา
ยิ่งนึกถึงสัมผัสเมื่อคืน ความร้อนซ่านก็แล่นกลับมาท่วมอกอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปากแน่น พยายามห้ามตัวเองไม่ให้หวั่นไหว
เธอลุกขึ้นจากเตียงแล้วไปอาบน้
