Donna Bella Madrigal
I WAS TAKING a sipped on my coffee early in the morning when I heard the engine of a car outside the house. Tumabi sa akin si Anais at napadungaw na rin sa bintana tsaka akong binalingan na may ngisi sa labi.
“Aga ah,” puna niya.
“Ngayon lang yan, I bet he couldn’t do it consistently after.” Umirap ako at pumanhik na patungo sa kusina para ayusin ang baon ni Severio. I don’t usually cook, Anais does some of the chores. Pero snacks lang naman at kadalasan ay prutas ang pinapabaon ko sa anak ko kaya ako na ang gumagawa nun.
“Magandang umaga, Mr. Buenavista,” narinig kong bati ni Anais.
I attentively do the work on Severio’s lunchbox.
“Magandang umaga, si Bella?”
Hindi ko narinig ang pagsagot ni Anais, hanggang sa narinig ko na lang ang yapag papalapit at pag-angat
