Chapter 65–Scathing Words
Ariana Xiamara
NAPATINGIN ako sa orasan na nakasabit sa dingding. Alas–onse na ng gabi. Pero wala pa rin siya. Sa loob ng ilang oras, pilit kong nilalabanan ang takot, pero ganito katagal, hindi ko na kayang lokohin ang sarili.
Tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko.
Kasabay ng pag–ipit ng sikmura ko sa gutom, ang sakit na kanina ko pa iniinda sa dibdib ay mas lalong sumidhi. Hindi ko alam kung dahil sa kawalan ng laman ng tiyan ko o dahil sa lungkot na pilit kong itinatanggi.
Napansin kong may ilang staff at vendor sa terminal na nakatingin sa akin. Ang iba, may awa sa mata. Ang iba, parang gustong may sabihin pero pinili na lang manahimik.
Mabilis kong tinaas ang kamay ko para punasan ang mga luha ko. Ayokong makita nilang mahina ako. Ayokong magmukhang kaw
