Kağan Emir, Ceylin’in kucağında İnci olduğu için, Ceylin’i dikkatlice kucağında taşıyarak salona doğru ilerledi. Ceylin, her ne kadar korkuyor olsa da itiraz etmeden onun kollarında kalmayı tercih etmişti. Çünkü itiraz etse, daha çok korkacağı şeyler olmasından korkuyordu.
Kağan Emir, dikkatli bir şekilde onu koltuğa bıraktı ve İnci’yi kucağından aldı. İnci’yi koltuğa bıraktığında iki çift yaş dolu mavi göz kendisini bulmuştu.
“İpek!”
Seslenmesiyle İpek yanına gelirken, bakışlarını İpek'e çevirdi.
“İnci'yle ilgilen!”
İpek biraz önceki görüntüleri sindirmek istediğinden kafasını olur anlamında salladı. Kağan Emir kafasını çevirdiğinde gözleri, bir an için Ceylin’in yorgun yüzünde takılı kaldı. Ardından kafasını sağa sola sallayıp arkasını döndü ve ağır adımlarla bahçeye yöneldi.
