วงแขนของไนท์ค่อย ๆ คลายออก ปล่อยให้ร่างบางที่ยังหอบหายใจแรงนอนราบลงบนเตียง เสียงหายใจถี่ระรัวของแสงเหนือดังชัดเจนในห้องเงียบ ๆ เธอยกมือปิดหน้าไว้ครึ่งหนึ่งเพื่อซ่อนความเขินอาย ทว่า...ดวงตากลมก็ยังลอบมองลอดซอกนิ้ว
ไนท์เหลือบสายตาไปมองคู่แฝดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะขยิบตาให้ และเดย์ก็เข้าใจในทันที โดยที่ทั้งคู่ไม่ต้องใช้คำพูดใด ๆ
“ทีนี้…คงไม่ต้องมีอะไรมากั้นอีกแล้วนะ”
เสียงของเดย์ดังขึ้นพร้อมกับที่มือเริ่มปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด ไนท์เองก็ขยับตาม จนในที่สุด เสื้อผ้าแต่ละชิ้นก็ถูกโยนทิ้งไปกองอยู่กับพื้น
แสงเหนือจ้องมองเต็มตาในจังหวะที่สองแฝดยืนอยู่ตรงปลายเตียง…ร่างสูงเปลือยเปล่าไร้สิ่งใดปกปิด ความแข็งขึงของบุรุษเพศปรากฏเด่นชัดอยู่ตรงหน้า
ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง ใจเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
มัน…มันใหญ่เกินไป
ริมฝีปากเล็กสั่นระริก
ไนท์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก้าวขึ้นมาบนเตียงพลางโน้มใบหน้าลงใกล้
