แสงแดดอ่อนยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีเข้มเข้ามาแผ่วเบาแตะปลายผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยของหญิงสาวและชายหนุ่มทั้งสองคนบนเตียง
เดย์เป็นคนแรกที่เริ่มขยับตัวเข้าหาความอบอุ่นภายใต้ผ้าห่ม ก่อนสอดแขนแกร่งเข้าโอบร่างเล็กที่ยังคงหลับสนิทไว้แนบอก ก่อนที่เรียวคิ้วหนาจะเริ่มขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่ยังไม่ลืมตา เพราะความร้อนจากเรือนร่างของแสงเหนือแผ่ไอร้อนออกมาจนสัมผัสได้อย่างชัดเจน
เขาลืมตาขึ้นเล็กน้อย ก่อนเอื้อมมือแตะหน้าผากของหญิงสาวเบา ๆ เพื่อวัดอุณหภูมิบนร่างกายของเธออีกครั้ง
“ซวยแล้วไนท์…เหนือเป็นไข้”
เสียงทุ้มต่ำพึมพำออกมาเบา ๆ ด้วยท่าทีร้อนรน พร้อมมือหนาที่ยังคงแตะหน้าผากของหญิงสาวไว้ไม่ห่าง พร้อมกับพยายามปลุกฝาแฝดของตัวเองที่ยังนอนหลับอยู่ให้ตื่นลืมตา
“ว่าไงนะ?”
“เหนือตัวร้อนจี๋เลย ดูดิ่”
คำพูดนั้นมาพร้อมสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล ไนท์ขยับตัวลุกขึ้นเล็กน้อย ก่อนวางมือหนาลงบนหน้าผา
