ทุกอย่างยังคงปกติ จนเลิกงานอคินน์ชวนน้ำรินกลับด้วยกันอีกครั้งเขาต้องการขอโทษเธอเป็นส่วนตัว ซึ่งน้ำรินก็ตกลง เย็นวันนั้นภายในห้องโดยสารรถยนต์คันหรูเงียบสงบ มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆ เคล้าไปกับทัศนียภาพยามเย็นของเมืองกรุง ชายหนุ่มเหลือบมองคนข้างกายที่นั่งนิ่งเงียบมาตั้งแต่ขึ้นรถ สีหน้าของเธอยังคงมีความขุ่นเคืองหลงเหลืออยู่เล็กน้อยจากเหตุการณ์ที่พนักงานในบริษัทของเขาแสดงกิริยาและพูดจาไม่เหมาะสมใส่เธอในวันก่อน รถหรูเคลื่อนตัวมาจอดเทียบฟุตบาทริมถนน ก่อนที่เขาจะหันมาสบตาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างจริงจัง "เรื่องพนักงานที่พูดถึงเธอในทางไม่ดี" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ "ผมต้องขอโทษคุณจริงๆ นะครับ ผมจัดการตักเตือนและคาดโทษเขาเรียบร้อยแล้ว หวังว่าคุณจะไม่เก็บคำพูดแย่ๆ พวกนั้นมาใส่ใจให้รกสมองเลยนะ" หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ หันมามองเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าประธานบร

