พ่ายรักท่านประธานเย็นชา

ไหวไหม

ท่ามกลางแสงไฟสลัวจากภายนอกที่สาดส่องผ่านกระจกบานใหญ่ ทอดเงาทาบทับลงบนโซฟาตัวยาวกลางห้องรับแขก บรรยากาศอบอวลไปด้วยไอความร้อนและลมหายใจที่กระชั้นชิดของคนทั้งคู่

อคินน์ประคองร่างบางให้นั่งลงบนโซฟาหนานุ่ม ก่อนที่มือหนาจะรุกเร้าเข้ามาโอบกอดและเคลียคลออย่างไม่ยอมให้เธอได้พักหายใจ ความเร่าร้อนที่ถูกจุดชนวนขึ้นทำให้สติของทั้งสองคนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกเร้า

ริมฝีปากอุ่นร้อนผ่าวของอคินน์ซุกไซร้ไปตามซอกคอระหงและลาดไหล่เนียนนุ่ม มือใหญ่วิเวกสอดลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างจนเสื้อผ้าอาภรณ์เริ่มหลุดลุ่ยไม่เป็นทรง อคินน์ไม่รอช้า เขาโน้มใบหน้าลงต่ำ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าด้านหน้าของเธอออกเผยให้เห็นผิวเนียนผ่องและเต้าอวบอิ่มที่กำลังกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหายใจ

ชายหนุ่มครอบครองความนุ่มหยุ่นนั้นด้วยความหลงใหล ริมฝีปากร้อนดูดดึงและขบเม้นยอดปทุมถันสีหวานสลับกับการใช้ลิ้นตวัดเลียหยอกเย้าอย่างรุนแรงและเร่าร้อน เสียงครางกระเส่าหวานหูของน้ำรินดังระคนไปกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของเขา ยิ่งกระตุ้นให้ไฟสวาทในตัวอคินน์โหมกระหน่ำขึ้นไปอีกขั้น

เมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายของหญิงสาวพร้อมรับมือกับบทรักที่กำลังจะมาถึง ความห่วงใยลึก ๆ ภายใต้ความดุร้ายก็ผุดขึ้นมาในใจ อคินน์รู้ดีว่าตัวเขามีรูปร่างสูงใหญ่และนี่คือครั้งแรก

ครั้งแรกในชีวิตของเขาที่ไม่เคยยอมมอบความสัมพันธ์ลึกซึ้งให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน และน้ำรินคือผู้หญิงคนแรกที่ก้าวเข้ามาในชีวิตของเขาอย่างแท้จริง

ชายหนุ่มชะงักแรงกายลงเล็กน้อย ดวงตากลมโตคมกริบมองสบตาหญิงสาวที่ฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์ยาและแรงปรารถนา ก่อนที่มือหนาจะเคลื่อนต่ำลงไปสัมผัสกลีบกุหลาบชุ่มฉ่ำที่กำลังรอน้ำหล่อเลี้ยงอย่างโหยหา

อื้อ ....

อคินน์ใช้นิ้วเรียวยาวค่อย ๆ สอดแทรกและเปิดทางให้ช่องรักของเธออย่างอ่อนโยนและระมัดระวังที่สุด เพื่อขยายความยืดหยุ่นและลดความเจ็บปวดที่อาจเกิดขึ้นจากขนาดตัวและขนาดกายที่ใหญ่โตของเขา เขานวดคลึงและขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ เพื่อให้เธอคุ้นชินและไม่เจ็บเมื่อเขาเข้ามาแทนที่ในขั้นตอนต่อไป

น้ำรินสะท้านเฮือกด้วยความเสียวซ่านจนต้องแอ่นสะโพกเข้าหา ร่างกายบิดเร้าด้วยความทรมานปนความสุขสม มือเล็กจิกเกร็งลงบนพนักโซฟาแน่น เสียงหวานครางเครือเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆ อย่างเว้าวอน เมื่อเห็นว่าเธอพร้อมและอ่อนยวบลงภายใต้การปรนนิบัติของเขา อคินน์ก็ไม่รอช้าอีกต่อไป ชายหนุ่มขยับตัวทาบทับเข้าประชิด เตรียมพร้อมรับช่วงต่อในบทรักอันเร่าร้อนและลึกซึ้งที่ไม่มีวันลืมเลือนตลอดทั้งคืน

อคินน์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อความจริงบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว เขาไม่ได้ป้องกัน เพราะคืนนี้เป็นเพียงการออกไปทานมื้อเย็นตามปกติ และเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์บานปลายเช่นนี้ขึ้น แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเกินกว่าจะย้อนกลับหรือหยุดยั้งได้แล้ว สติสัมปชัญญะของเขาถูกความต้องการครอบงำจนหมดสิ้น เอาไว้พรุ่งนี้เช้าเขาค่อยหาซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้เธอทานก็ยังไม่สาย

ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ มือหนาจับสองขาเรียวสวยแยกกว้างออกเพื่อเปิดทาง ก่อนจะจัดท่าทางให้เข้าที่ ดวงตาคมกริบมองสบตากับดวงตากลมโตที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยฤทธิ์ยาและหยาดน้ำตา

อคินน์ขยับกายเข้าประชิด แล้วออกแรงกดสะโพกสอบกระแทกความใหญ่โตเข้าไปหาร่องรักอันคับแน่นทันที

"อึก... อร๊ายยเจ็บ "

เสียงหวานครางสะท้านด้วยความเจ็บแปลบที่เข้ามาได้เเค่ส่วนหัวเท่านั้น น้ำรินเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดจากการถูกเติมเต็มจนล้นทะลักทำให้เธอสะท้านเฮือก แต่เพราะฤทธิ์ยาอันตรายที่ยังคงแผดเผาร่างกาย ทำให้ความต้องการมีตัวตนของเขาครอบงำเหนือความเจ็บปวด หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น

อคินน์เองก็ปวดหนึบไม่เเพ้กัน

"เจ็บไหม ไหวรึเปล่า "

พยักหน้ารัว ๆ ทั้งน้ำตาซึม เอ่ยเสียงสั่นพร่าด้วยความทรมาน

"อื้อ... เจ็บแต่ไหวค่ะ เข้ามาเถอะนะคะ..."

ทางด้านอคินน์เองก็ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูนด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กัน นี่คือครั้งแรกในชีวิตของเขา ครั้งแรกที่ร่างกายของเขาไม่เคยเปิดรับใครมาก่อน ความคับแน่นมหาศาลบีบรัดตัวตนของเขาจนแทบขาดใจ

เมื่อได้ยินเสียงเว้าวอนและเห็นความพยายามของเธอ อคินน์จึงไม่รอช้า ดันกายเข้าจนสุดทางในรวดเดียว

"อ๊ะ ... อื้อ..." น้ำรินถึงกับจุกแน่นจนลมหายใจสะดุด หญิงสาวน้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาด้วยความรู้สึกอัดแน่นเต็มช่องท้อง ความซ่านเสียวและความเจ็บปวดผสมปนเปกันจนแทบแยกไม่ออก

อคินน์ชะงักนิ่งค้างอยู่ในตัวเธอ ลมหายใจหอบกระชั้นชิด ชายหนุ่มก้มลงจูบซับหยาดน้ำตาบนแพขนตางอนของเธออย่างอ่อนโยน ผิดกับท่าทีดุดันเมื่อครู่ มือใหญ่วางลูบผมและแผ่นหลังบางเบาเพื่อปลอบประโลม

"เจ็บมากใช่ไหม... อดทนเอาหน่อยนะ"

เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบปลอบโยนชิดริมฝีปาก ก่อนที่เขาจะเริ่มขยับสะโพกถอนกายออกช้า ๆ เสียงดังตั่ บๆ และกดดันกลับเข้าไปใหม่อย่างเนิบนาบ เพื่อให้ร่างกายของเธอปรับตัวและผ่อนคลายความเจ็บปวดลง ท่ามกลางความต้องการที่มากขึ้นของน้ำริน