Çilem'den
"Ya kınaya ne gerek vardı şimdi?" Hazal ve Berfin kıkırdayarak
"Kınasız düğün mü olurmuş?"
"Berfin'e aynen katılıyorum, zaman olsaydı aramızda yapmak yerine tüm köyün kızlarıyla büyük bir kına yapardık. Abim sağolsun yıldırım nikahı kıymaya karar verdi" Hazal derin bir nefes alırken maşayı saçıma yapıştırdı. Yanık kokusu aldığıma emin olarak
"Ah yanıyorum" dedim. Bu kız beni yakmaya saçımdan başlamıştı. Hazal koca bir kahkaha patlattı. Berfin sırıttı.
"Yarın gece sönersin yenge" dedi. Kaşlarım çatıldı. Neden yarın gece sönüyordum? Birde ne kadar kolay kabullenmişti herkes bizim evliliğimizi. Sanki Han ağa ile yıllardır sevgiliymişiz vuslata eriyormuşuz gibi. Hiç mi insan bu hızlı evlilikte bir tuhaflık aramıyordu?
"Anlamadı" dedi Berfin.
"Anlar" dedi Hazal.
"Ya kızlar saç
