Tuna Han'dan
Şirketten konağa gelene kadar sessizdi. Utandığını biliyordum. Konağın bahçesine girdiğimiz zaman stresini hissettim. Ben önden çıktım. Çilem hala çıkmamıştı. Yan tarafa geçerek kapısını açtım.
"Hadi gel" dedim. Yıllar sonra ilk defa bu kadar huzurlu ve mutlu hissediyorum. Küçük sarı gelinim bana iyi geliyor, huzur veriyor. Arabadan inince yan yana geldik. Sessiz bir nefes verdiğini omuzlarının hareket etmesinden anladım. Ben yarım adım gerisinden yürüyordum. Onun arkasında her zaman bu şekilde olmak en büyük hayallerim arasında.
Avluda oturan anneme ve Yağız'a doğru yürüdük. Annemin yüzünde dinginlik vardı. Mutluluğu mu sadece gözüme baksa anlardı. Önce Çilem'in elini almasını bekledim. Beni hiç hayal kırıklığına uğratmadan elini aldı. Büyüklere saygıyı bilmesi beni gururl
