Çilem'den
Kısa bir sakinleştirme anından sonra Tuna Han'a sert bir bakış atıp odadan çıktım. Halime'nin odasına giderken kadını süzdüm. Halime beni görünce sandalyesinden kalktı. Normalde böyle bir ukalalık yapmam ama burda patronun kim olduğunu herkese gösterecektim. Halime'nin sandalyesine oturdum. Kadın bana çekingen ama ukala bakışlar atarken
"Derdini şimdi dinleyebilirim. Yapabileceğimiz bir şeyler varsa yaparız" dedim uzatmadan. Kadın memnun olmasa da uzatmadı da. Bana bakarken küçümseyici bakışları vardı. Ben ifademi sabit tuttum.
"Kocam rahmetli oldu. Bana ondan kalan bir tarla vardı ama alamıyorum malımı. Para olarak istedim onu da vermedi ailesi. O yüzden buraya geldim. Belki Tuna Han ağanın bir yardımı olur diye" İsmini bu kadının ağzından duymak beni germişti. Kocamın adını
