ortalık bembeyazdı, ilk başta Chise ve diğerlerinin gördüğü tek şey gözlerine inmiş olan beyaz bir perde idi öyle bir an yaşıyorlardı ki hiçbirinin kulakları duymaz olmuştu belki ağızlarını açmışlardı konuşmak için ama sesleri bile yok olmuş gibiydi. sadece bilinçleri açıktı ama bir boşlukta sallanıyor gibilerdi. zaman bile kavramını o an yitirmişti ama onlara sonsuzluk gibi gelen ama aslında birkaç saniye bile geçmeden ilk önce gözlerindeki perde kalktı daha sonra zaman tekrar akmaya başladı sanki gözlerine kavuştukları anda daha sonra seslerine kavuştular. Chisenin ilk gördüğü heyecandan hızla inip kalkan göğsünü tutan Freya olmuştu. sanki transa geçmiş gibi ruhu bedenini terk etmeye çalışıyor ama o ruhunu tutmaya çalışıyor gibi yüzünde bir endişe vardı.
Chise: "İyi misiniz?"
freyaya
