My Sky ( Book 2)

Chapter 15 Move Out

Took.. took.. took..

" Come in" pumasok si Kairus sa loob ng office ni Mr. Blue.

"Dad can we talk?" Isinara niya ang laptop saka humarap kay Kairus.

" Ano ba ang sasabihin mo?"

" Dad I'm planning to move out"

He sighed matapos marinig yun

" Hindi ko kayo pinapalayas sa mansion"

" Alam ko po yun Dad sana maintendihan niyo ang desisyon ko"

"Dont worry I don't have plan to stop you. Sana palagi niyo akong dalawin dito"

" Thanks Dad don't worry every weekends pupuntahan kayo namin. I need to go mukhang busy kayo"

Nang makalabas si Kairus pumasok si Orange dala dala ang isang kape.

" Sir are you okay?" Napansin nito ang malungkot na expression sa mukha ni Mr. Blue.

"Alam mo ba ang malungkot sa pagiging magulang ay makikita mong isa isang aalis ang mga anak mo. They will have their own family. Kairus is planning to move out mas lalo akong nalulungkot kapag maiisip na darating din ang araw na pati sina Moon at Sun aalis din. Sina Star at Sky hindi na rin nakatira sa mansion"

" Sir hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko para mawala ang lungkot na nararamdaman mo ngayon. Pero gusto ko lang sabihin na nandito lang ako palagi sa tabi niyo. I won't leave you alone"

" Hahaha! After you graduate at makahanap ng magandang trabaho. You will meet a person na mamahalin at magmamahal sayo. Magkakaroon ka ng sariling pamilya at mga anak. Bubukod karin katulad nila. Hindi ko sinasabi na malungkot ako dahil nagkaroon sila ng sariling pamilya masaya ako pero minsan masarap bumalik sa mga panahong umaasa pa sila sa akin"

" Sir I made a decision I wont leave you. I don't want to marry and to have a child" natigilan siya bigla dahil sa kanyang narinig. He didn't expect na sasabihin yun ni Orange.

" Thank you but you should find someone who will love you and who will take of you"

Orange grab his face at inilapit ang mukha nito sa kanyang mukha.

" Sir you are more than enough"

" Orange thanks for bringing a coffee pwede ka ng umalis marami pa akong tatapusin"

" Yes sir, tawagin mo lang ako kapag may kailangan ka"

Nang makalabas ito isang malalim na buntong hininga ang kanyang pinakawalan.

" This is getting complicated" he said while looking sa isang frame na nakalagay sa ibabaw ng table.

12:00 pm

Inunat unat ni Mr. Blue ang kanyang mga kamay pagkatapos ayusin ang mga dokumento. Lumabas siya para pumunta sa kwarto nagulat ito ng makitang bukas pa ang ilaw sa loob.

" Sir you're back"sabi ni Orange he is sitting on the couch habang nag aaral.

" Bakit gising kapa dapat natutulog ka ng maaga"

" I am studying Sir, ito po ang damit mo" iniabot nito ang damit pantulog.

" Thank you tama na yan. You should sleep early"

" Yes sir" tugon ni Orange bago niligpit ang laptop at notebooks.

Pagkatapos magbihis ni Mr. Blue humiga siya sa kama ganoon din si Orange.

" Sir can I hug you?" Tanong nito

" Go on" he answered sa tuwing matutulog sila palagi itong humihingi ng isang yakap.

Orange hug him

"Sir alam kong pagod kayo" he stroke his hair using his finger and started to sing a lullaby.

Orange voice is so gentle at masarap pakinggan parang hinihili siya nito. He close his eyes at agad na nakatulog.

Kinabukasan

" Sir gusto ko lang ipaalala sayo na ngayon ang appointment niyo kay Dr. Tan" saad ni Ven.

Mr. Blue is having trouble in sleeping matagal na niya itong problema that's why he has appointment every month to have a consultation. He need to take a sleeping pills para lang makatulog.

" I don't need anymore" tugon niya na ikinagulat ni Ven.

" Sir anong ibig niyong sabihin? Ubos na po ang gamot niyo"

" I know but this pass few days I have a good sleep without any medicine"

Isang linggo na siyang hindi uminom ng gamot pampatulog. Pero dahil palagi niya nakakalimutan uminom ng gamot hindi niya namalayan na isang linggo na pala siyang hindi uminom ng pills. It's been a week without those pills but he is having a good sleep.

" Could it be because of orange" nasa isip ni Ven.

" I am thinking to stop drinking those medicine"

" Okay sasabihan ko si Dr. Tan"

On the next day

" Sir can I talk to you?" Nag aalangang tanong ni Orange.

" Do you need something?" Inilagay niya sa harap ni Mr. Blue ang isang papel.

Kinuha niya yun at binasa. He sign it at ibinalik sa kanya.

" Enjoy your fieldtrip. It will take 2 days mag iingat ka"

Kinabukasan maagang naghanda si Orange para umalis bago tuluyang umalis nagpaalam ito kay Mr. Blue.

12:00 pm

" I'm back" napatigil si Mr. Blue ng biglang sambitin ang mga salitang yun.

" Whats wrong with me?" He asked himself bago umupo.

This room is so spacious nasa isip nito habang nakatingin sa kabuuan ng kwarto. Nagbihis siya at humiga sa kama. He tried to sleep pero hindi siya nakatulog hanggang mag umaga.

" Dad are you okay?" Nag aalalang tanong ni Sun. Bakas sa mga mata nito na hindi siya nakatulog kagabi.

" I'm fine" tugon niya saka umupo.

After breakfast bumalik siya sa pagbabasa ng mga documents hangang gumabi. He do the same routine at gaya ng kahapon hindi ito nakatulog.

" Sir should I call Dr. Tan?" Kahit na si Ven hindi mapigilang mag aalala sa kanya.

" No need kumuha ka nalang ng gamot masakit ang ulo ko"

" Sir ito po yung gamot. Dont push yourself to much magpahinga ka muna" ibinigay niya kay Mr. Blue ang gamot at tubig.

" Tama ka I will take a rest today" he said bago niligpit lahat ng documents.

Fast forward

" Big brother Orange will come back" bati ng kambal saka siya niyakap.

" I miss both of you" niyakap niya ang mga ito pabalik.

" Young Master Orange can I talk to you? I have something to say" sumunod siya kay Ven tumigil sila sa paglalakad sa labas ng office ni Mr. Blue.

" He can't sleep it's almost 2 days. Can you help him?"

" 2 days why?" Natataranta nitong tanong

" He is having trouble in sleeping he even need medicine para lang makatulog. Now drag him outside the office help to have a good sleep" pumasok si Orange sa office na nakangiti.

" Mr. Blue looks like you're in trouble" dagdag pa ni Ven bago umalis.

" Sir I'm back"

" Orange welcome back " tumayo siya at hinila ito palabas.

" Sir are you tired?" Tanong ni Orange ng makapasok sila sa kwarto.

" I'm sleepy" tugon nito. Orange started to store his hair while singing a song.

Dug.. dug.. dug..( orange heartbeat when he hug him.

" Hugging him I realize something. I found peace and comfort on his arms. I am scared that I would used to this" mga bagay na naglalaro sa isip niya bago nakatulog.

" Sir hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya ngayon. I want you to depend on me kahit napaka impossibly yung mangyari. You're strong, independent, successful honestly I never imagine that you have a weaknesses. But knowing that you need me to have a good sleep it's makes me happy kahit maliit na bagay lang yun. I can be your sleeping pills or can I be more than that?" He is crying while saying those words.

He's helplessly inlove with him