Chapter One Hundred Seven When I let go of Benjamin, he pulled the chair for me. Naupo na ako agad. “Thank you,” I said as I looked up to him. Benjamin leaned down and kissed my forehead. Mas lumapad ang ngiti ko. Sinundan ko siya ng tingin hanggang sa makaupo na siya sa harap. “Why did you bring me here?” tanong ko sa kaniya bago pa man dumating ang waiter dala ang pagkain namin. Benjamin shrugged. “I just want to,” he answered. I glared at him. “Bakit nga?” pamimilit ko pa. He glared back at me. “That’s it,” giit niya pa. I crossed my arms in front of me. “Fine, whatever,” kunwari ay pagtatampo ko. Iniwas ko pa ang tingin ko pa ang tingin ko kay Benjamin para malaman talaga niyang nagtatampo ako. I heard him sighed. “Love…” he called pero hindi ako tum

