จากนั้นภาริตาก็กดดูเฟสบุ๊คของราเชนเพราะมีแค่ทางนี้ที่จะติดต่อเขาได้ เธอก็กดค้นหาราเชนจนเจอเฟสบุ๊คของเขา เธอก็กดข้อความเข้าไปทักทายเขาแทนการเพิ่มเพื่อนเพราะแบบนั้นมันเสี่ยงกับสเตล่า เธอก็กดโทรหาราเชนทันที และเธอก็ลุ้นให้เขารับสาย...
“ฮัลโหลด....คุณเป็นใคร...โทรหาผมทำไม....” ราเชนรับสายแบบงงๆ เพราะเห็นว่าเป็นสาวฝรั่งโทรมา เขาก็ตอบรับเป็นภาษาอังกฤษออกไป
“พี่ราเชนคะ...นี่เบนเองนะคะ...โชคดีจริงๆที่พี่รับสาย...เบนนึกว่าพี่จะไม่รับสายแล้ว...” ภาริตาพูดไปแบบโล่งใจและรู้สึกมีหวังขึ้นมา
“เบน...พี่เกือบจะไม่รับแล้วนะ ให้ตายเถอะ พี่ดีใจจริงๆที่เบนโทรมาหาพี่...พี่ส่งข้อความไปเบนก็ไม่ตอบกลับพี่มาเลย...พี่เป็นห่วงเบนมากเลยรู้ไหม แต่คุณน้าบอกว่าเบนสบายดีคุยกับเบนทุกวัน พี่ก็เลยสบายใจมาหน่อย.........” ราเชนได้ยินเสียงภาริตาก็พูดออกมาอย่างดีใจ เขาก็พ่นบอกไปด้วยถ้วยคำต่างๆที่เขาอยากจะบอกกับเธอ
“เขาให้ต
