Chapter 42

1331 Words

Rain POV "Miss Astig, nandito ka lang pala. Kanina pa kita hinahanap." Napaangat ako ng tingin. Nandito kasi ako sa lilim ng puno. Nagpapahinga at nag-iisip narin. Sa mga nakalipas na mga araw mula ng malaman kong ako nga ang jewel at ang apat na lalaking napalapit na sakin ay siyang nagmula sa mga pamilyang nagpahirap sa 'kin at pumatay sa mga magulang ko lalo na akong naguguluhan. Pinilit kong magalit sa kanila. Oo, sa tuwing nakikita ko sila may bumubulong sa 'kin na gumawa ng masama sa kanila. Revenge as that. Pero hindi ko magawa lalo na't sa mga pinapakita nila sa 'kin. They are so good to me. Kaya ayaw ko na minsan tignan sila sa mata dahil nakikita ko rito ang pagpapahalaga nila sa'kin. The gentleness. Na parang ako lang ang babaeng mahalaga sa kanila. Nilalayo ko ang loob ko sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD