Chapter 7.1
"Andrew?" voice nearly inaudible
Hindi siya maaring magkamali. Si Andrew nga itong lalaki. Hindi niya alam kung ano ang mararamdaman niya. Halong galit at tuwa ang namumutawi sa kanyang isipan. Clarissa wants to call his attention, when suddenly a woman called the man's attention.
"Drew, honey! I almost forgot. The keys to our condo. Akala ko naiwan ko sa car. Nasa iyo ba?" tanong ng isang babae na tila ay nasa kaparehong edad niya.
Tila nabingi siya sa sinabi ng babae. Tama ba ang pagkakadining niya na "honey" ang tawag nito?
She was dumbfounded. He looks just okay. He didn't seem to mind her. Alam niya at alam ni Andrew na ito ang paborito niyang restaurant. She used to bring her in the mutton restaurants in BGC way before. Parang kailan lamang at nagtatalo pa sila dahil ayaw ni Andrew sa mutton at mas prefer nito ang lamb chop. How she remembered daring her a kiss if he can stomach the mutton. At ginagawa naman iyon ng binata upang makahalik sa dating katipan. All those sweet unforgetable moments now just became plain forgotten memories. Tila ay masaya na ang binata sa kalagayan niya.
A tear escaped from her eyes. Parang wala lang sa binata ang apat na taon nilang pinagsamahan. Nais niyang lapitan ito at ipaalala sa kaniya ang mga taon na sila ay masaya pa. But she can't.
Sobrang sakit ng nararamdaman niya. She is froze at where she is standing. She can't even move an inch. Parang gusto niya na lamang na kainin siya ng lupa at maglaho na lamang.
Napayuko na lamang siya. Her tears flowing endlessly. Gusto niyang makalimot na lang din. Heavy burden on her chest was suffocating. Parang pakiramdam niya ay babagsak siya anumang sandali.
As soon as she felt like drowning, someone hugged her from behind. Napasandal siya rito. She didn't care whom this was but she really need someone to lean on.
Nang tignan niya kung sino ang umalalay sa kanya, she saw Bernard. He removed his coat and covered it to her body.
"Let's go." may diin nitong sabi. She didn't answered and just abide. They went away while Andrew was still signing a reservation at the receptionist.
They went into the yatch and Bernard guided her to a seat for her to relax. Matapos ay pumunta ito sa may control room upang simulan na ang paglalakbay ng lantsa sa dagat.
When they are almost at the middle of the bay, linapitan siya ni Bernard.
"I saw your reaction upon seeing him." at umupo ito sa upuan katabi ng inuupuan ni Clarissa.
"Alam ko you will protest kung pipigilan kitang kausapin siya, pero I just can't help seeing a strong willed woman down." he said again as he sipped a brandy. Tahimik pa rin si Clarissa. Somehow the wind and the refreshing sea sound halted her heavy feeling.
Tumayo si Bernard at humarap sa may pasilyo malapit sa view deck ng yatch.
"TANGINA! " bulalas nito. Medyo nabigla si Clarissa sa sinambit ng binata. His voice echoed and it was amazing!
"Alam mo ba na palagi ako nakasakay sa yatch ko sa Batangas kapag masama ang loob ko." sabi nito habang nakatalikod.
"Eto kasi ang mas pinaka mabisang pantanggal galit, dahil mas nabubuhos ko ang lahat ng nais kong sabihin sa taong kumanti sa akin." his baritone voice echoing.
"It may sound childish, but it's proven effective" at hinarap niya si Clarissa.
"Subukan mo. Tiyak ako na gagaan kung ano man nararamdaman mo." nakangiting turan nito sa kanya.
Tumayo ang dalaga at lumapit sa kinaroroonan ng binata. Deretso ang tingin nito sa kawalan.
Her tears gushed down her smooth cheeks. The emotions building up on her chest feels like it's breaking every single threads of her bones.
"ANDREW! f**k YOU! f**k YOU TO THE HIGHEST LEVEL! I HATE THAT I LOVED YOU! YOU ARE WORST THAN ANY OTHER CRIMINAL! I f*****g DESPISE YOU!" kasabay nun ay ang malakas niyang sigaw.
At some point, she felt relieved pero nanghina siya. She exerted all her might to release that boiling tension. Humagulgol ito sa pag iyak at napaluhod.
" Bakit ang unfair mo? Bakit ang bilis mo makalimot? Bakit mo ako pina-asa. Minahal kita, pero tangina!" she cried while punching a metal wall.
Nakatingin lamang sa kanya si Bernard. At some point, nakita niya ang soft side ng dalaga. Panandalian niya na munang kinalimutan ang tunay niyang pakay rito. Batid niya na hindi lang ordinaryong babae ang kasama niya ngayon. She was showing her most fragile side and she needed someone to lean on and it can be him.
"How could you make me fall so badly in love and just threw me like a used trash?" she said in between sobs.
Tumayo ang dalaga at madaliang pinunas ang kanyang mga luha.
Matapos ay kumuha rin ito ng brandy sa may kalapit na bar at lumagok ito ng isang shot. All the while, she feels only pain, but she is a Corteza and she won't let anyone ruin her - not even Andrew.
"Hey, dahan dahan lang." pag-aawat ni Bernard sa dalaga na ngayon ay malapit na maubos ang isang bote ng brandy. Her resolve is indestructible and she will drink all she wants as a celebration - of finally eliminating Andrew on her feelings.
"Wag mo na ako pigilan pa, Berny. Come and join me instead." lasing na ito. How could she call Bernard "Berny"
Hindi na lamang pinansin iyon ni Bernard at inintindi na lamang ang dalaga dahil sa lasing na rin ito.
***
It's almost 1 am and Clarissa is starting to feel alcohol build up in her system. Pero hindi pa siya inaantok. She looked at Bernard and is now busy cooking something on the yatch's kitchen.
Bernard came back bringing some gambas and mushroom soup.
"Eat. It'll soothe you up. Sa dami ng nainom mo, you should fill up." anito na may ngiti sa kanyang mga labi.
Nakatigtig lang si Clarissa sa kanya.
"Walang pampatulog yan, if that's what you are thinking." depensa ng binata
"No. It's not about that. I'm just wondering." at naghalukipkip ito. "Why are you being so nice to me, despite all of bad treatment I've shown you?" aniya sa binata
Inilapag ni Bernard ang kanyang hinandang pagkain sa mesa at umupo ito malapit sa lugar ni Clarissa.
" You see, I'm not really an evil person as you thought I am. Ikaw lang naman ang nagbibigay ang nag-iisip na masama ako. I may act like a jerk to you because we met in a very unprecedented way."
"I also care - especially to those people special to me." at tinitigan niya ito ng deretso sa mga mata.
From that moment on, Clarissa started to have a change of heart. Maybe the man is not bad as she thought. Marahil nga masyado niyang nahusgahan ang binata at marami siyang nagawang masama rito.
"Look, I really am sorry. Lalo na yung nangyari sa isla." medyo nahihiya niyang tinuran.
Tinawanan lang siya ni Bernard. "So you thought that I have not moved on sa naganap na yun? Ha ha!"
"So you're not going to get your revenge? Lalo pa at tayo lang ang narito?" she ask seemingly.
"No, I don't settle for drunk lady. If I will have someone to be laid with, not with whom has the influence of alcohol." his baritone voice sends signal to her ear - and building electric like tingling sensation to her.
She cleared her throat. Awkwardness was felt.
"Let's eat." nasabi na lamang ni Clarissa habang pilit na tinatago ang nararamdaman.
**to continued**
A/N: Pasensya na po sa sobrang tagal na update. Busy lang po sa trabaho. Malapit na po ang pag build up ng romance between our characters and I hope you are still with me until I finished the book. This is planned to have 40 chapters. More steamy encounter on the next chapters and more plot twist coming.
Thank you for the 300 plus people reading and waiting for this update. Me ❤️ u all