-XI-
Sonra ve daha sonra...
Sokaklarında ağaç yaprakları kokan bir şehir hayal ediyorum şimdi. Orda usul usul yürüdüğümü ve hiç bitmiyor, hiç tadı kaçmıyor sevmelerin. Pişmanlık uğramamış, yoksunluk yokmuş orda. Orda kimseye ihtiyacı kalmamış insanlığın. Sadece orda olmak bile mutlu edermiş bizleri. Anne ve baban yoksa bile bu dert değilmiş, dert de neymiş. Kalbim koşulsuz bir güveni seyr eylerken asla nefretin adı geçmemiş. Orda ihanet yokmuş, orda sevgiden başka hiçbir duyguya yer yokmuş...
Senelerce göğsümde biriktirdiğim keşkeleri düşünüyorum da, ne aptalmışım. Annem ve babam yanımda olsun ben onları affetmenin bir yolunu bulurum demiştim. Hepten uçurumum, kör karanlık kuyularım olurmuş bu keşkeler. Şimdi alsam anladıklarında çıkardığım dersi yanıma, onu yaptırsam göğsüme huzursuzc
