Kabanata 27
Blood
Sa lahat ng mga nalaman ko simula nang maikasal ako kay Hunter, ito na yata ang pinakamasakit sa lahat ng nawala kong alaala. Hindi ko namalayan na sa kaisipan na namatay na sila, nahulog ang butil ng luha sa pisngi ko.
Awang ang labi na tiningnan ko si Hunter.
"They're gone?" pag-ulit ko. "My family... You know them? How? I mean... Paano sila namatay? Ano ang nangyari?" Sunod-sunod kong tanong.
"I think it's better if you'd find it yourself, Selene. Hindi sapat ang mga salita ko para maniwala ka sa akin, 'di ba?"
Umiwas ako ng tingin. Totoo naman iyon, pero ang isip ko ay nagugutom sa impormasyon.
"Gusto kong malaman ang lahat pero natatakot ako sa sariling pagkatao, Hunter..." naiiyak kong sinabi. "Hindi ko alam kung matatanggap ko ang lahat. Hindi ko na alam.
