Kabanata 14
Wander
Kanina ko pa pinipigilan ang matawa dahil sa ekspresiyon ni Hunter na halata ang inis. Pilit kong itikom ang bibig kahit pa gustong-gusto ko ng bumalanghit sa tawa dahil sa kapalpakan niya sa paglalaro.
"Doon naman tayo," hinila ko siya sa isang palaruan dito.
Hindi ko akalain na may ganito pala rito sa lugar na ito. Akala ko kasi puro kakahuyan lang at bampira ang makikita ko sa pinagdalhan sa akin ni Hunter. Mabuti na rin at may mga establimento rin.
Mga palaruan, kumbaga ay nasa isang sosyal na peryahan kami.
Namasyal pa kami hanggang sa magdesisyon kami na maupo muna sa isang bench dito sa park.
Pinapanood ko lang ang ibang immortal habang masayang nag-uusap. May nakikita pa nga akong couple, e. Tapos balot na balot sila. Tiningnan ko naman si Hunter sa tab
