บทที่ 10 [2/2]

1616 Words

:: :: หลังจากที่นอนพักจนหายเหนื่อยแล้วอหังการก็อุ้มจอมใจไปอาบน้ำพร้อมกันในห้องน้ำ เขาจัดการอาบน้ำสระผมถูสบู่ให้เธอด้วยตัวเองราวกับเธอคือเด็กน้อยที่ต้องได้รับการดูแลทั้งที่เธอปฏิเสธเขาว่าสามารถทำเองได้ทั้งหมดแต่ก็ถูกเขามองดุกลับมาและนั่นก็ทำให้จอมใจได้แต่ยืนเป็นตุ๊กตาจนกระทั่งเขาห่อตัวเธอด้วยผ้าขนหนูทั้งยังอุ้มกลับมายังเตียงนอนอีกครั้ง จอมใจได้รับการปฏิบัติจากเขาเช่นนี้ก็ไม่รู้สึกชินเอาเสียเลย จริงๆ แล้วไม่ว่าใครจะปฏิบัติกับเธอเช่นนี้เธอก็ไม่ชินทั้งนั้นเพราะตอนที่อยู่โลกเดิมนั้นเธอเติบโตมาด้วยตนเองและจำความรู้สึกตอนที่ยังมีพ่อแม่ไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะสูญเสียทั้งคู่ไปเมื่อตอนที่เธอยังเด็กมาก หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตกับป้าที่สอนให้เธอพึ่งพาตัวเองตั้งแต่เด็กเพราะอย่างนั้นเมื่อได้รับการปรนนิบัติจากอหังการเช่นนี้โดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลยมันก็ทำให้เธอรู้สึกประดักประเดิดไม่น้อย "หนูทำเองก็ได้นะคะคุณลุง"

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD