บทที่ 7 [1/2]

1458 Words

นาทีนี้จอมใจไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้าอหังการที่กำลังจะเอื้อมมือจับแขนเธอแต่จำต้องชะงักเมื่อเธอรีบขยับตัวถอยห่างจากเขาราวกับกลัวเขาหนักหนาก่อนจะย้อนถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "มะ เมื่อไหร่คุณลุงจะปล่อยหนูไป? " จอมใจยังคาดหวังว่าอหังการจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระในเร็ววัน อะไรที่เขาต้องการเธอก็พยายามทำให้เขาแล้ว แต่ดูเหมือนว่าอหังการจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ และการที่เธอถามเขาเช่นนั้นก็เหมือนจะสร้างความไม่พอใจให้กับอหังการเช่นกัน "ตราบใดที่ฉันไม่อนุญาตให้เธอไป เธอก็จะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นจอมใจ" ปลายคางจอมใจถูกจับให้หันกลับมาสบตากับอหังการตรงๆ เป็นครั้งแรกที่เธอสบตากับเขาในระยะประชิดเช่นนี้ก่อนจะเห็นว่าแววตาของเขาดูเรียบนิ่งเกินกว่าที่เธอจะหาคำตอบอะไรจากเขาได้และนั่นก็ทำให้จอมใจอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมปล่อยเธอไปเสียที! จะกักขังเธอเอาไว้ในฐานะอะไร! เธอไม่ใช่ของเล่นที่เขาจะเก็บเอาไว้หรือจะหยิบม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD