"ถึงแล้วครับคุณท่าน"
อาไทบอกกับอหังการเมื่อรถจอดนิ่งสนิทตรงพรหมแดง คนที่กำลังมองใบหน้าคนหลับอย่างจอมใจผ่านมือถือจำต้องละสายตาจากเธอก่อนจะมองออกนอกหน้าต่างรถที่ตอนนี้สองข้างเข้างานเลี้ยงเต็มไปด้วยการ์ดหลายสิบคนที่คอยคุ้มกันผู้มาร่วมงาน
อหังการไม่ได้วางสายวิดีโอคอลกับจอมใจ เขาเพียงแค่ปิดเสียงเท่านั้นก่อนจะหย่อนโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทชั้นในและเดินเข้างานโดยผ่านการตรวจอาวุธ
งานเลี้ยงที่นี่ไม่อนุญาตให้พกพาอาวุธและตรวจเข้มก่อนเข้างาน เหล่าแขกนับร้อยคนที่ได้รับเชิญทุกคนล้วนถูกตรวจเพราะเป็นงานเลี้ยงสำคัญในรอบห้าปีเลยก็ว่าได้
อหังการนับว่าเป็นคนสุดท้ายที่มาถึงงานในช่วงเวลาสี่ทุ่มกว่า เขาไม่ได้รีบร้อนหรือกระตือรือร้นกับงานเลี้ยงที่มีแต่ผู้มีอิทธิพลทั่วโลกที่มารวมตัวกันในวันนี้ แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นในห่วงโซ่อาหารนี้ย่อมมีจุดต่ำสุดและสูงสุดอยู่ดี
การมาถึงงานเลี้ยงเป็นคนสุดท้ายนั้นย่อมเป็นที่จ
