“พี่เพลิงขา….ตื่นเร็วสิคะ” น้ำมนต์เขย่าแขนของแฟนหนุ่มที่นอนหลับอยู่บนเตียงนอน หลังจากเหตุการณ์ในห้องน้ำจบลง เธอและเขาต่างก็เงียบเสียง มันเหมือนแก้วที่แตกร้าวแล้วต้องใช้เวลาประกอบมันขึ้นมาใหม่
ถึงน้ำมนต์จะรู้ว่าเพลิงเพชรรักเธอมากเพียงใด แต่สุดท้ายแล้วถ้าหากวันนี้เธอไม่ตามมาง้อขอคืนดีคงได้เสียชายคนรักไปแน่นอน ตอนนี้เธอคงทำได้เพียงสงบปากสงบคำเป็นเด็กดีให้เขารักเพียงเท่านั้น
“อื้อ…กี่โมงแล้ว”
“เก้าโมงค่ะ วันนี้มนต์มีงานตอนบ่ายโมง เอาไว้เย็นนี้เจอกันนะคะ เดี๋ยวมนต์โทรหา” เธอยิ้มหวานส่งมาให้กลับเขา น้ำมนต์อยู่ในชุดเรียบร้อยพร้อมออกเดินทาง หญิงสาวก้มลงไปหอมแก้มของแฟนหนุ่มเหมือนอย่างเช่นเคย
“เย็นนี้ไม่ว่าง ต้องรีบกลับไปเตรียมตัวทำงาน” เขายกมือขึ้นไปลูบแก้มของเธออย่างอ่อนโยน “เป็นเด็กดีนะ ดูแลตัวเองด้วย มนต์เข้าใจใช่ไหมว่างานพี่เป็นแบบนี้ วันนี้เจอหน้าวันหน้าอาจไม่เจอ”
“ไม่เอาค่ะ ไม่พูดแบบนี้
