CHAPTER 4

539 Words
‎Nasa kalagitnaan ako ng pag-wawalis ng biglang sumulpot si Ravin. ‎ ‎Muntik pa akong matumba dahil sa gulat. ‎ ‎Pa'no ba naman kasi ang daming kalat dahil aalisan ko pa ng alikabok ang mga mamahaling naka display. ‎ ‎Mabuti na lamang at nasalo ako ni Ravin. ‎ ‎Tinitigan ako ni Ravin, mula mata hanggang ibabang labi. ‎ ‎Napalunok ako sa ginawa nito. Nakatitig lamang ako sakan'ya. ‎ ‎"Ang gwapo" bulong ko. hindi sinasadyang nasabi ko pala, na dapat sa isip ko lamang. ‎ ‎Ngumiti ito na parang nakaka loko. ‎ ‎Biglang bumilis ang t***k ng puso ko, Normal paba 'to? ‎ ‎Bigla akong umayos ng tayo ng mapansing tumatagal na kami sa sitwasyong iyon. ‎ ‎"Love the view?" he said. ‎ ‎"H-huh?" Maang-maangan na sagot ko. ‎ ‎Oo naman, I love the view LMAO. ‎ ‎Natawa ako sa na-isip ko, akala mo'y walang iniisip na problema eh. ‎ ‎"So, You love the view? Or should I say You like me? I'm handsome—rich. Habulin ng mga babaeng katulad mo." He said. ‎ ‎"What do you mean by that? I'm not that kind of girl na nasa isip mo, I'm not a Gold digger! Kung hindi ko lang kailangan na kailangan ngayon hindi ako papatol sayo!" I said. Nakaka walang gana. ‎ ‎Sabagay ano pa nga ba ang iisipin nya? Galing akong Bar, at binayaran nya ako. So, madumi ako sa isip n'ya. ‎ ‎Sinong rerespeto sa katulad ko? ‎ ‎Tinitigan ako nito. ‎ ‎He smirked and said. "Mag bihis ka! May pupuntahan tayo." ‎ ‎Hindi na lamang ako sumagot, bagkos ay naligo at nagbihis na ako. ‎ ‎Wala akong ibang damit, simpleng dress lamang at halata mong kumupas na ang kulay nito. ‎ ‎Pagka bihis ko ay agad akong bumaba ng hagdan. Nakita ko si Ravin na Naka upo sa sofa at mukhang busy sa laptop nito. ‎ ‎Palagi nitong dala ang Laptop. Siguro ay sobrang daming ginagawa nito sa company nya. ‎ ‎May company daw ito at may tindahan pa ng mga sasakyan. ‎ ‎Pagka baba ko ay agad ko itong nilapitan. ‎ ‎Naka tayo lamang ako sa gilid nito. ‎ ‎Tiningnan ako nito mula Paa hanggang ulo. ‎ ‎"You look Trash. Yan na ang susuotin mo?" he asked. ‎ ‎"I don't have any clothes that look so decent. I'm not rich, so don't expect too much." iritang sagot ko. ‎ ‎"Let's go! Bibili tayo ng damit mo." he said. Sabay sarado ng laptop at sabay tayo. ‎ ‎Na-una itong mag lakad palabas, sumunod na lamang ako dahil hindi ko naman alam kung saan kami pupunta. ‎ ‎Isinakay nya ako sa isang Lamborghini na sasakyan. ‎ ‎Ang ganda, ngunit hindi na ako nag pahalata na first time kong sumakay sa ganito. ‎ ‎Ang alam nya kasi ay kung kani-kaninong mayaman na lalake na ako sumama. ‎ ‎Kaya hindi mo maitatangging mukhang nandidiri pa sya kung titignan nya ako. ‎ ‎Ngunit, ang hindi n'ya alam ay ako ang nandidiri sa aking sarili dahil umabot ako sa ganito. ‎ ‎ ‎ ‎
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD