CHAPTER 5
513 Words
Hindi ko namalayan naka-rating na kami sa pupuntahan namin, sa dami ng iniisip ko nawala na ako sa realidad.
Nagising lamang ako mula sa aking pag-iisip ng biglang isinarado ng malakas ni Ravin ang pinto ng sasakyan nya.
Agad kong inalis ang seat belt ko at agad ding bumaba dahil nauuna na itong mag lakad. Hindi man lang ako hinintay.
Sa tapat ng mall kami huminto, siguro ay dito nya ako bibilhan ng damit.
Pagka-pasok pa lamang namin ay agad syang inasikaso ng mga sales lady.
"Sir, hello po."
"Hi, Sir."
"Good evening Sir."
Ilan lamang sa bati sakanya ng mga babaeng ito. Halatang may gusto pa yung isa dahil panay pa cute kay Ravin.
"landi" pabulong na sambit ko sabay irap at talikod.
At nag kunwaring tumingin sa ibang direksyon.
"A-ano po?" sagot ng babae na syang tinutukoy ko.
Humarap ako. At pagka harap ko ay naka tingin na silang lahat sa'kin.
Even Ravin Look at me. He curiously looked.
"What?" I asked. Pretending na wala akong sinabi.
Ngunit alam kong narinig iyon ni Ravin.
"Sinong malandi?" Ravin asked.
"huh? Eh wala naman akong sinasabi ah." I denied.
"Are you jealous?" Pang hamon na tanong nya.
Doon ako mas natawa.
I laughed.
"What? Are you kidding me? Kalahating araw palang tayo magka-sama tapos Jealous? You're insane." Natatawa pang sagot ko.
"Defensive." He said.
"No, I'm not. I'm just saying that I'm not totally Jealous, You're not my type. Remember our contract?" I said.
Totoo naman kasi, And wala akong balak ma in-love. Sa dami kong iniisip kung paano mabuhay wala na akong time para d'yan.
"Then, why did you say that?" He asked again.
Wala na akong ibang nagawa kundi umamin.
I rolled my eyes before I spoke.
"Because she's so annoying—NAKAKA-IRITA. gets?" I said.
Bumuntong hininga na lamang ito para matapos ang argumento.
Bumaling ito sa mga sales lady.
"Hanapan nyo sya ng magandang damit, mag d-date kami ng fiance ko, Now!" He said.
Nagulat ako sa sinabi nya pati mga tao rito. May balak pa sana akong mag rants kaso ayuko ng mag daldal pa. Oo, nga pala. We have a contract. Mag papakasal kami, ngunit fake lamang para kunwari ay asawa nya na talaga ako.
"Just Pleasure." Naalala kong sambit nya.
"Sumama kana sakanila, No worries libre lahat ng yan. This my Mall So, wala kang babayaran." He said. Sabay talikod.
"What? You owned this—" mag sasalita pa sana ako ng pinutol nya ito.
"Yes. End of discussion, hihintayin kita sa sasakyan." Sambit nito habang nag lalakad palayo.
Wala na akong nagawa kundi sumunod na lamang sa gusto nito.
- Writer
