ทวงคืน

ตอนที่9... 😭

​

"ทวงคืน"18+

Ep....9

("ยี่หวา")

"เราใลน์บอกน้องแล้วว่านอนกับเพื่อน. น้องบอกโอเครจริงๆไม่อยากทิ้งน้องนอนคนเดียวหรอกเเต่เราไม่อยากให้น้องรู้ว่าเราร้องให้. "

ครื้ด!!! คุณภาคิน!!!!

"เรานอนให้น้ำตามันใหล. โดยที่ไม่รับสายคุณภาคิน!! เขาพยายามโทรมาหลายสาย. เจ็บจังเลยหวังอะไรสูงๆพอตกลงมาเเม่งโคตรเจ็บ!

มิ้ว. : หวาไปกินเหล้ากันป่ะ!!!

เรา. : อื้อ!!

มิ้ว. : ไม่เครียดสิ่เดะคืนนี้ก็ลืมละ

เรา. : มันง่ายขนาดนั้นเลยหรอ

มิ้ว. : เอาเถอะ!! เเล้วทำไมไม่รับสายเขาละ.

เรา. : ฮึ้บ!! ไม่อยากคุยตอนนี้!!

มิ้ว. : เคร!! เสื้อผ้าเลือกเอาน่ะใส่ชุดใหนอ่ะ. เดะพาไปหาผู้ใหม่. .

เรา. : หึ! พูดง่าย

มิ้ว. : 555. นั่นไงยิ้มเเล้ว.

เรา. : บ้าดิ่ใครจะยิ้มออก

มิ้ว. : 555+

"คือเราเปลี่ยนเสื้อผ้ามิ้วเเหละ. โป๊ๆทั้งงั้นเราไม่ซีเรียสตรงนั้นคือเราโป๊กว่านี้อีกที่ทำงาน. คุณภาคินทั้งโทรมาทั้งใลน์มา. เราก็ไม่รับ!! เเต่ใลน์กลับไปบอกว่าเลิกกันเเล้วอย่ามาวุ่นวาย. พิมพ์เองเจ็บเอง. ถามว่าอยากเลิกใหม. ไม่เลย. ถามว่าโกรธใหม. โกรธเเต่ไม่อยากเลิกหรอก. "

#ผับwwww

"เราไม่มีอารมณ์เต้นหรอกเเค่นั่งจิบเหล้ามองคนอื่นเต้น. ดูทุกคนมีความสุขยกเว้นเรา. เฮ้อน้ำตาก็คอยเเต่จะใหลออกมา. "

"มิ้วนางก็ไปเต้นคือนางนัดเด็กไว้ไง. นางชวนเราไปนั่งโต๊ะเด็กนางเเล้วเเต่เราไม่ไป. "

นั่งด้วยคนนะคับ!!!!

"มีผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง. เดินถือเเก้วเหล้ามานั่งข้างเรา. เรารีบปราดน้ำตา. คือเรากำลังคิดเรื่องที่เราเจอมาไง. "

เรา. : ค่ะ!! ฮึ้บ

ผู้ชายคนนั้น. : อกหักมาหรอคุณ.

เรา. : มั้งค่ะ!!! /พูดไปมองเเก้วเหล้าไป

ผู้ชายคนนั้น. : อย่าคิดมากคุณเดี๋ยวมันก็ผ่านไป. เชื่อผมดิ่!

เรา. : อื้อ!!

ผู้ชายคนนั้น. : ผมกวินน่ะ. คุณยี่หวา

เรา. : รู้จักหวาหรอ

คุณกวิน. : รู้สิ่เคยเห็นตามโชว์รูมบ่อย

เรา. : ค่ะ

หวา!!!!! คือคุณภาคินเดินมากับเพื่อน3. คน. เราเองก็งงมาอย่างไง. "

คุณกวิน. : งั้นผมขอตัวนะ . เรา. : ค่ะ. /ยิ้มให้เขาไป.

คุณภาคิน. : พวกมึงจัดการมันดิ่เสือกยุ่งกับคนของกู. !/ กำลังสั่งเพื่อนนาง

เรา. : หยุดนะ!

คุณภาคิน. : เป็นห่วงมันรึไง

เรา. : อย่าให้คนไม่รู้เรื่องมาเจ็บตัวฟรีๆ. เขาเเค่มาทัก!!

คุณภาคิน. : ไปกลับเถอะหวา=! /จับมือเรา

เรา. : ปล่อยค่ะ!! /สบัดมืออก

คุณภาคิน. : หวาผมขอโทษไปคุยกันที่อื่นนะ

เรา. : ยังมีอะไรต้องคุยกับหวาละ. ฮึ้บสวมเขาหวายังไม่พอหรอ. ฮื้อๆ. คุณใจร้ายมากรู้ใหม. รู้ใหม. /เราทุบไปที่อกคุณภาคิน. จนคุณภาคินดึงเราไปกอดไว้

คุณภาคิน. : ผมขอโทษหวาผมเเค่สนุกเท่านั้น. หวาใจเย็นๆน่ะคนดีของผม. /คุณภาคินจับใบหน้าเราเเล้วกล้มมาจูบที่หน้าผากเรา

เรา. : ฮื้อๆ

คุณภาคิน. : กูพาเเฟนกลับก่อนน่ะขอบใจมากที่โทรบอก!!!

เพื่อนคุณภาคิน. : เออๆ

คุณภาคิน. : ไป!! ประคองเรา

เรา. : ฮึ้กบอกมิ้วก่อน

คุณภาคิน. : มิ้วอยู่ใหน.

เรา. : โต๊ะนู้น!!!

คุณภาคิน. : ไปผมไปด้วย. /เมื่อคุณภาคินมองไปที่โต๊ะมิ้ว. มันก็มีเพื่อนๆเด็กของมิ้วด้วยไง. คุณภาคินก็มากับเรา

มิ้ว. : กลับหรอ!! /มิ้วเอ่ยถามเราก่อนเลย

เรา. : /พยักหน้า

มิ้ว. : เครๆบ๊ายๆ

เรา. : อื้อ!!!

"ไม่รู้หรอกว่าทำไมเราหายโกรธคุณภาคินง่ายขนาดนี้. คงเพราะเรารักเขามากละมั้ง. นั่นเเหละคุณภาคินขับรถพาเราออกมาจากผับ!

คุณภาคิน. : ไปคอนโดผมน่ะ. /เอื้อมมือมากุมมือเรา

เรา. : ฮึ้บหวาไม่อยากไปใช้ที่ร่วมกับใคร

คุณภาคิน. : เคๆ. หวาผมขอโทษ!!!

"เราเเกล้งนอนหลับ. เรายังไม่อยากฟังคำแก้ตัวของเขา. เรากลัวตัวเองระเบิด เเล้วจะเสียเขาไป. ซึ่งเราทำใจไม่ได้จริงๆ. "

"สดุ้งตื่นมาอีกที. คือรถยังวิ่งอยู่เดี๋ยวน่ะคือเราว่าเราหลับไปนิ. "

เรา. : คุณจะไปใหน.

คุณภาคิน. : อ่าวตื่นไว

เรา. : สรุปจะไปใหนคุณภาคิน.

คุณภาคิน. : ผมจะพาไปบ้านสวนของผม. จะถึงเเล้ว

เรา. : พาหวามาทำไม

คุณภาคิน. : อยากอยู่กับหวาไง.

เรา. : คุณคิดจะทำอะไรกันเเน่คุณภาคิน. คุณเห็นหวาเป็นตัวอะไร. ควายรึป่าว. ฮึ้ก! ทุกอย่างที่หวาทุ่มเท่. ให้คุณ. ที่หวาซื่อสัตว์. มันไม่มีค่าเลยหรอ

คุณภาคิน. : ผมขอโทษหวาผมสัญญามันจะไม่เกิดขึ้นอีก.

เรา. : ฮึ้บ!!!

คุณภาคิน. : นะคับคนดี ให้อภัยผมได้ใหม. /คุณภาคินจับมือเราไปวางที่หน้าอกข้างซ้ายของเขา

คุณภาคิน. : ฟังเสียงหัวใจผมสิ่หวา. ผมขาดคุณไม่ได้. ผมรักคุณนะ

เรา. : ฮึ้บหวาจะไม่เจอแบบนี้อีกใช่ใหมค่ะ

คุณภาคิน. : คับมันจะไม่มีอีกน่ะ.

เรา. : ค่ะ

"คนเราผิดพลาดกันได้. เรายอมรับว่าเรารักคุณภาคินมาก. มากจนจะโกรธ. เราให้อภัยเขา. เราไม่รู้หรอกว่าเราทำผิดรึทำถูก. เเต่เราทำตามหัวใจของเรา. "

#บ้านสวน

"เป็นบ้านไม้สักสองชั้น. คือหรูเลยเเหละมีลูกน้องเฝ้าสามคน. คุณภาคินจับมือเราเดินเข้าบ้าน. "

เรา. : บ้านคุณหรอค่ะ

คุณภาคิน. :บ้านคุณปู่อ่ะไปเข้าบ้านไปหาคุณปู่ผมกัน

เรา. : เเต่นี่ดึกมากเเล้วน่ะคะ. จะไม่ลบกวนท่านหรอ

คุณภาคิน. : ไม่หรอกท่านยังไม่นอนไฟห้องยังเปิดอยู่เลยป่ะเข้าบ้าน

"เราก็เข้าบ้านมากับคุณภาคิน. เเล้วก็นั่งรออยู่โซฟา. คุณภาคินเดินขึ้นบันใดไปนั่นเเหละ. ไปตามคุณปู่เขามั้ง. "

"คุณภาคินเดินลงมาพร้อมคนเเก่คนหนึ่งคงจะเป็นคุณปู่นั่นเเหละ. "

เรา. : สวัสดีค่ะ!! /เรายกมือใหว้ท่าน. ท่านก็รับใหว้เรานะ

คุณปู่. : นี่หรอหลานสะใภ้ฉัน!!

คุณภาคิน. : คับคุณปู่คนนี้แหละ. ชื่อยี่หวาคับปู่

คุณปู่. : อ่ออ่านั่งๆก่อน.

เรา. : ค่ะ..

คุณปู่. : ถ้าไม่รักจริงไม่พามาหาปู่ใช่ใหมเจ้าภาคิน.

คุณภาคิน. : คับปู่. คนนี้เเหละที่ผมจะเเต่งงานด้วย. /เราอึ้งกับคำพูดคุณภาคินเหมือนกันน่ะ

คุณปู่. : หนูทำงานอะไร!

เรา. : เป็นพริตตี้ค่ะ. /เราเลือกที่จะพูดความจริง. เรารู้งานนี้สำหรับท่านคงดูไม่ดีเท่าไหร่เนอะคนเเก่อ่ะ. เเต่จะ ให้ทำไงเราทำงานนี้จริงๆ

คุณปู่. : ที่เต้นโชว์ว๊อบๆแว๊มๆอ่ะหรอ

คุณภาคิน. : เอ่อคือ..

เรา. : ค่ะหนูทำงานแบบนั้นจริงๆ.

คุณปู่. : 555+ ปู่ปลื้มคนนี้กล้าพูดตรงๆ. นี่เเหละความซื่อสัตว์ อ่ะภาคินจำไว้

คุณภาคิน. : เเฮ่คับ

เรา. : คุณปู่ไม่รังเกียงหวาใช่ใหมค่ะ

คุณปู่. ,: ปู่จะไปรังเกียจได้ไงละ. ต่างคนร้วนมีหน้าที่ต้องทำ. ต่างกัน. ปู่ดูหนูปู่ก็รู้เเล้วหนูเป็นคนดี

เรา. : ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะคุณปู่

คุณภาคิน. : หว้าผมก็หมาหัวเน่า

คุณปู่. : 555+ อย่าปากดี! ไปหยิบกล่องในลิ้นชักที่หัวเตียง. มาสิ่กล่องสีเเดง

คุณภาคิน. : คับคุณปู่. /คุณภาคินก็ลุกไป

คุณปู่. : หนูต้องอดทนน่ะถ้ารักตาภาคิน /เราไม่เข้าใจหรอกว่าปู่สื่อถึงอะไร..

เรา. : หมายความว่าอย่างไงค่ะหนูไม่เข้าใจ

คุณปู่. : เจ้าภาคินมันเจ้าชู้. เเล้วทางเเม่ของเจ้าภาคินเขาเรื่องมากเรื่องเยอะ. เเถมร้ายสุดๆ. หนูคงต้องเจออะไรหลายๆอย่างนั่นเเหละ

เรา. : อ่อค่ะ. /คุณภาคินก็ถือกล่องสีเเดงๆลงมา

คุณภาคิน. : นี่คับปู่

คุณปู่. : อ่ะนี่เเหวนหมั่นของปู่ที่หมั่นย่าเเกร. ปู่ให้เเกรให้กับคนที่เเกรรักน่ะ. /ยื่นเเหวนให้คุณภาคิน

คุณภาคิน. : งั้นผมให้เธอเลยน่ะปู่

คุณปู่. : เอาสิ่ปู่จะเป็นศักขีพยานให้

คุณภาคิน. : คับปู่

"คุณภาคินมานั่งข้างเรา. เเล้วจับมือเราขึ้นมา. "

คุณภาคิน. : ผมขอหมั่นคุณต่อหน้าคุณปู่น่ะหวา

เรา. : คุณภาคิน!

คุณปู่. : ไงลูกไม่รักภาคินมันรึ

เรา. : รักค่ะ

คุณภาคิน. : ผมก็รักคุณน่ะหวา. /สวมแหวนให้เราที่นิ้วนางข้างซ้าย

เรา. : ขอบคุณน่ะค่ะฮึ้บ. หวาก็รักคุณน่ะ. /เรากอดคุณภาคิน. เเล้วร้องให้ออกมา.

คุณปู่. : ปู่ไปนอนก่อนน่ะ. ตามสบายน่ะหลานๆ.

คุณภาคิน. : คับปู่. /คุณปู่ยิ้มให้เราแล้วก็เดินกลับขึ้นห้องไป

คุณภาคิน. : ผมรักคุณน่ะหวา. /กอดเรา

เรา. : ค่ะหวาก็รักคุณ. คุณอย่าทำแบบวันนี้อีกนะ. ฮึ้บหวาเสียใจมากรู้ใหม. ฮึ้ก

คุณภาคิน. : คับไม่ร้องน่ะ. ผมไม่ทำแล้วผมขอโทษ! ผมผิดไปแล้วให้อภัยผมนะคนดี

เรา. : ค่ะหวาให้อภัยคุณ. /เรากอดคุณภาคิน

คุณภาคิน. : คับ!!! ไปนอนกันดึกเเล้ว

เรา. : ค่ะ!!

#แอดอ้วน