Aslan, Rojda’nın ona karşılık vermesiyle bir an afalladı. Gözleri, kendisine meydan okuyan kadına sertçe kilitlendi. Bu kadının, onun karşısında bu kadar dik durmasını beklemiyordu. Ama bu şaşkınlık kısa sürdü. Yüzündeki ifade hızla değişti, kaşları çatıldı, bakışları sertleşti. Sesini biraz yükselterek, “Yerini bil!” diye gürledi. "Benim karım olman sana cesaret vermesin. Eğer haddini aşarsan, seni kapının önüne koyarım!"
Rojda, bir anda donup kaldı. Yüzü hafifçe soldu, gözleri büyüdü. Yutkunurken boğazı düğümlendi. Aslan bunu yaparsa ne olurdu? Biliyordu... Eğer Aslan onu kovarsa, gidecek yeri olmayacaktı. Ailesi bile ona sırtını dönerdi. Köyde herkes onun hakkında kötü konuşur, adı çıkardı. Terk edilmiş bir kadın olarak hayatı mahvolurdu. En kötüsü de, bu durum köydeki erkekleri cesare
