43/Kına Gecesi
Hastahaneden çıktığımızda, bir an karnına giren sancıyla yerimde durdum. Yiğit bana korkuyla bakarken, yüzümü elleri arasına alarak '' İyi misin? '' diye sordu.  Ona, bir anda gülümsememle şaşırmıştı. Elini karnıma koyarken '' Tekme atıyor. '' dedim. Yiğit bir süre, eli karnımda bekledi. O anda bebeğimin tekme atması durmuştu. Yiğit bana tek kaşını kaldırmış, bakarken '' E, bir şey yok. '' diye cevap verdi. Bende gülümseyerek '' Bekle. Birazdan atar, yine. Hadi kızım, babana göster kendini. '' diyerek bebeğimle konuştum. Yiğit ise bana deliymişim gibi bakıyordu. Ona, '' Anneler bebekle konuştuğu zaman, onlar hissedermiş biliyor musun? '' diye sordum. Yiğit '' Allah, Allah! Öyle mi? '' diye beni tekrar edince gülümsedim.  Bu, anı bozan, kızımın gene tekme atması oldu. Yiğit şa
- Writer
