''wat is jouw probleem Gabriëlla? ik ben geen hoer hoor je me?!'' ze draait zich om en kijkt Lisa spottend aan. ''o sorry ik wilde je niet beledigen.'' zegt ze sarcastisch. ''wacht laat me even denken... dat wilde ik wel. heb je weleens naar jezelf gekeken? je kan met gemak op een hoekje gaan staan.'' Lisa is helemaal rood aangelopen. ''dit pik je toch niet. je laat haar toch niet zo tegen je vriendin praten?'' Gabby kijkt ons lachend aan. ''je vriendin serieus? ik had wel beter van jou verwacht... weet je ik heb hier geen tijd voor. er zijn betere dingen te doen op deze wereld.'' ze loopt lachend weg.
''ik ben je vriendje niet Lisa. knoop dat goed in je oren.'' ze kijkt me stralend aan. ''je bent wel mijn vriendje.'' ''ik ben jouw vrie-'' ''of wil je dat ze achter jouw kleine geheimpje komt? wacht even zo klein is het niet.'' ze grijnst naar mij. ''tu eres una diablo.'' ''nee ik ben geen duivel. ik ben erger dan dat. dus wat word het? kies je ervoor om mijn vriendje te zijn of komt Gabby er per ongeluk achter dat jouw vader de moordenaar van haar ouders is? kies.'' hoe weet ze dit? ik heb alle gegevens verbrand, mijn naam verandert en nog een heleboel andere dingen om te zorgen dat niemand erachter komt dat hij mijn vader is.
als Gabby erachter komt dat hij mijn vader is, dan duurt het niet lang meer voor dat ze alles weet. ''oké lisa. ik ben vanaf nu jouw vriendje, maar o wee als je iets tegen haar verteld.'' ''wat ga je dan doen? mij vermoorden net als je zusje?'' ''ik heb haar niet vermoord! het was een ongeluk. ze was weg voordat ik het wist!'' ''ja blijf dat maar zeggen.'' ik duw haar tegen de muur. ze stoot haar hoofd hard ertegenaan. ze kreunt van de pijn en grijnst naar mij. ''ik heb haar niet vermoord en je hebt gelijk. ik kan jou vermoorden als ik wil. mijn connecties met die wereld zijn er nog steeds.'' mijn hand glijdt naar haar keel. ''moet ik nu bang zijn?'' ik knijp in haar keel. ze wordt helemaal rood en spartelt hevig tegen. het enige wat ik kan doen is lachen. ze lijkt op een vis op het droge. ik lijk blijkbaar meer op mijn vader dan ik dacht. haar ogen puilen uit. ik geniet hier gewoon van.
voordat ze flauwvalt laat ik haar los. ze valt op de grond en drukt haar handen tegen haar keel. ze hoest en ademt zwaar in en uit. ''weet je Lisa. ik vind het toch wel leuk om jouw vriendje te zijn. dit is zo veel leuker dan ik dacht.'' ze reageert niet. ik kijk naar mijn handen. wat gebeurt er met me?
p.o.v Gabriëlla
het deed me pijn om Brian en Lisa te zien zoenen. ik deed er koud over, maar het raakte mij. Beckah en Bianca weten alles over wat Brian heeft gezegd en gedaan.
''vind je het erg dat hij Lisa heeft gezoend?'' ik haal onverschillig mijn schouders op. ''als hij een hoer wilt aflebberen dan is dat zijn zaak Bianca. hij is niet meer belangrijk.'' ''o ja. Taylor komt er zo meteen aan. hij moest even naar de directeur ofzo. hij ging zijn boeken ophalen.'' ''is goed Beckah. ik wil niet meer wachten met Lisa de afgrond in werken. kom na schooltijd naar mijn motel. Sun Rise heet het. neem slaapkleren enzo mee, want het wordt een zware nacht.'' Beckah en Bianca grijnzen naar mij.