From Good Girl to Bad Girl

6.party

Ik loop met een dikke grijns naar Lisa toe. ''Als ik jou was zou ik een beetje meer opletten op wat je vriendje allemaal loopt uit te spoken.'' Lisa kijkt me verveeld aan, maar er staat een beetje onzekerheid in haar ogen. Ik zie hieraan dat het tijd is om Becka te bellen. Lisa loopt in de tussentijd snel weg. ''Nu Becka, ze komt eraan!'' Zonder te antwoorden hangt ze op. Ik loop achter Lisa aan om mee te genieten van de drama die eraan komt.

Zoals verwacht, staat Becka met Lisa's vriendje te zoenen. Ik ben hartstikke tevreden met het werk dat ze heeft geleverd. Ik bel Becka voor de laatste keer zodat ze weet dat het is gelukt. Lisa barst in huilen. Ik glimlach en kijk naar hoe Becka zichzelf los maakt en gelijk naar mij toe loopt. Zodra ze naast mij staat, begint Lisa hysterisch te gillen en te schelden.

''Jij vuile hoer, hoe durf je hem te zoenen?! Hij is van mij!'' Becka haalt diep adem en kijkt Lisa uitdagend aan. Hier zal je het hebben. ''Volgens mij dachten zijn lippen een aantal momenten geleden daar héél anders over. Trouwens je hebt totaal gelijk wat zoenen betreft, hij weet zeker wat hij met zijn lippen moet doen. Het is alleen super jammer dat het nooit wat tussen ons zal worden. Ik heb niks met jongens die vreemd gaan.'' Ze glimlacht liefjes naar Lisa en loopt dan weg. Alle ogen zijn op haar gericht en ze kijken vol verbazing naar het meisje dat net het meest populaire meisje van de school schande heeft gebracht. Dit was letterlijk maar een hele kleine voorproefje van wat er komen gaat. De plannen die ik voor Lisa heb zijn zo groots dat ze er nooit overheen zal kunnen komen. Niet alleen Lisa, maar ook haar vriendinnen zullen er langzaam maar zeker ook aan gaan.

Terwijl Becka wegloopt, loop ik Langs Lisa. Ik kom 'per ongeluk' met mijn schouder tegen dat van haar aan. Terwijl ik dit doe, schuif ik een kleine briefje in haar zak. 'A gift from The Orphan for you.' Staat er in een prachtige handschrift geschreven. Nu zal ze er zeker van zijn dat ik achter haar aan kom.

P.o.v Brian

Ik loop rusteloos op Gabriela af, is ze serieus? Wat is er mis met haar, waarom zou ze dit allemaal doen? Ze heeft een duivelse grijns op haar gezicht die niet weg te vegen is. ''Hey Gabriela, ik zag wat er daar gebeurde maar vroeg me af waar dat allemaal goed voor was.'' Ze kijkt me opgewekt aan. ''Oh heb je het gezien? Dat was goed he? Zou je kunnen geloven dat dit nog maar het begin van alles is.'' Ik staar haar vol verbazing aan. ''Wat is de reden dat je dit doet, Princess? Ik weet dat ze je allemaal hebben gepest, maar het was toch niet zo erg dat je dit moet doen? Je hoeft dit echt niet te doen.'' Ze kijkt me koud aan en lacht humorloos. ''Kies jij nu ook hun kant, Brian? Ben jij ook één van hun?'' Ze schud vol ongeloof haar hoofd terwijl ze me met een donkere blik aankijkt. ''Wil je weten waarom ze me hebben gepest?! Ze hebben me gepest omdat ik een wees ben, omdat mijn ouders er niet meer zijn om voor mij te zorgen. En dan komt er nog bij dat ik door iemand ben aangereden omdat Lisa het zo nodig vond om mij voor een auto te duwen. Het beste is ook nog dat die lafaard door is gereden. Er is niemand die naar mij omkijkt of zelfs vraagt of het met me gaat. Moet ik dan wachten totdat ik wegkwijn van verdriet en er niks meer van mij over is? Ik dacht het niet. Het is tijd dat ik voor mezelf kies.'' De woorden weigeren mijn lippen te verlaten, ik ben sprakeloos. Nu kan ik haar al helemaal niet vertellen dat ik degene ben die haar heeft aangereden, ze zal me meer haten dan Lisa. Ik ben weggereden omdat ik in paniek raakte, maar ben even later naar het ziekenhuis gereden. Zes weken ben ik bij haar bed gebleven, dat was zo lang dat ik me nu niet eens kan voorstellen hoe het was voordat ik haar zag. Ze is heel langzaam en heel stiekem mijn hart binnengekropen en ik kan het niet in mij vinden om haar eruit te halen.

''Het spijt me Princess en ik zou nooit hun kant kiezen. De enige kant dat ik kies is dat van jou.'' Ik knipoog naar haar met een vette grijns. Ze rolt haar ogen. ''Drama King.'' Ik kijk haar verbaasd aan. ''Wat zei je net?'' Ik kijk haar nep dreigend aan terwijl ik een stap in haar richting zet. ''Ik zei DRAMA KING. Hoor je het nu wel?'' Vraagt ze sarcastisch. ''Wow, je gaat echt spijt krijgen dat je dat hebt gezegd.'' Ze haalt verveeld haar schouder op. ''Dat betwijfel ik.'' Met een paar snelle bewegingen, vloer ik haar. Met mijn knieën klem ik haar benen bij elkaar en trek haar handen boven haar hoofd. Er wordt wild om ons heen gefluisterd, maar ik negeer het. ''Laat me los, Brian!'' Schreeuwt ze vol woede. Ik breng mijn gezicht dichter bij dat van haar totdat onze lippen maar een paar centimeter van elkaar zijn verwijdert. ''Het spijt me, Princess. Maar je zit nu aan mij vast, ik zal je nooit meer laten gaan.'' Verschillende emoties flitsen door haar ogen, woede, verwarring en verbazing. ''Laat.Me.NU.Los!'' Haar warme adem blaast over mijn lippen, ik weet dat ze razend is maar ik wil hier nog even van genieten. Als ik ooit denk te willen ontsnappen, dan moet ik nu opstaan en wegrennen anders krijgt ze me te pakken. Dus ik laat haar met tegenzin los. Ik wil haar omhoog helpen, maar zodra mijn ogen dat van haar kruisen, trek ik mijn hand terug.

Ze telt heel langzaam tot tien, maar besluit dan dat het niet werkt. ''Eén, twée, drie... f**k dat. Het werkt toch nooit.'' Ze kijkt me recht in mijn ogen aan en schud dan haar hoofd. Ik weet niet wat het is, maar als dit is hoe het voelt om gevoelens voor iemand te hebben, dan wil ik het voor altijd voelen. Meerdere ogen branden in onze rug, dus Gabriela besluit om het gelijk te stoppen. ''Wat kijken jullie?!'' Zonder tegen haar in te gaan, kijken ze allemaal weg. Ze grijnst zelfvoldaan mijn kant op. ''Uh, Ik moet nu gaan, Brian. Doei en zorg dat je me niet meer stalkt.'' Ik kleur rood en knik om haar te laten weten dat ik het heb begrepen.