From Good Girl to Bad Girl

5.what goes around comes back around

Ik ren totdat ik Gabriela eindelijk heb bereikt. ''Heb ik iets gedaan om je boos te maken, Princess?'' Zonder enige waarschuwing stopt ze abrupt met lopen. Ik zie het net te laat waardoor ik mezelf niet kan remmen. Mijn lichaam komt in contact met dat van haar en we vallen langzaam op de grond, maar ik draai ons om zodat ze op mij valt en niet de grond. ''Wat is het jou en dat constante botsen gedoe!'' Ze duwt tegen mijn borstkas om zichzelf omhoog te duwen. ''Het spijt me echt, Princess. Zullen we gewoon opnieuw beginnen?'' Nadat ze op is gestaan, trek ik mezelf omhoog. Ik veeg mijn handen op mijn broek en maak mezelf weer schoon. Ze kijkt me twijfelend aan terwijl ik bezig ben. ''Weet je wat, laten we opnieuw beginnen, stalker.'' Ik steek mijn hand uit en wacht totdat ze het aanneemt. Dit doet ze gelukkig na een aantal seconden ook. ''Hallo, mijn naam is Brian Mercer en ik zit nu ongeveer 2.5 maanden op deze school.'' Haar handen voelen aangenaam warm en zacht tegen de mijne aan. ''Ik ben 19 jaar en jij?'' Ze grijnst en laat mijn hand los. ''Hallo, ik heet Gabriela Paladia en ik zit nu ongeveer drie jaar op deze school. Net zoals jij ben ik ook 19. Veel mensen noemen mij ook wel The Orphan. Wow, dit is de eerste keer dat ik het hardop zeg en als ik heel eerlijk ben, dan klinkt het wel cool.'' Haar ogen worden meteen donker terwijl ze dit zegt. Het feit dat ze dit op zo een manier zegt, kan niet veel goeds betekenen. In het ziekenhuis dacht ik al dat ze het was, maar nu heeft ze bevestigd dat ze een wees is net zoals ik dat ben. Maar het probleem voor mij is dat ik wegens roekeloos gedrag het weeshuis niet uit mag. Maar dat betekent niet dat ik bij de pakken neer heb gezeten. In de tussentijd heb ik een huis gekocht en ik ben die momenteel aan het inrichten. ''Ik hoop dat mijn vraag niet te persoonlijk is, maar in welke weeshuis woon je?'' Ze kijkt me schuin aan alsof ze aan het kijken is of ze het me moet vertellen of niet. ''Het gaat je eigenlijk totaal niks aan, maar ik zit bij The Caregivers. Hun naam is eigenlijk precies het tegenovergestelde van wat ze in werkelijkheid doen.'' Ik knik mijn hoofd omdat ik precies weet wat ze bedoelt. ''Daar heb je helemaal gelijk in.'' Voor een aantal seconden kijkt ze me verbaasd aan. ''Z-zit je ook in een weeshuis?'' Ik lach, maar er zit geen emotie erin. ''Ja Princess, maar daar praten we een andere keer over. Volgens mij is het tijd om nar je nieuwe vriendin te gaan.'' Ze realiseert zich nu pas dat ze het andere meisje een tijdje geleden had gevraagd om bij de kluisjes te wachten. ''s**t, ja doei. Ik spreek je later dan.'' Voordat ik haar nog een antwoord kan geven is ze weg. Ik kijk haar achterna terwijl ze haastig weg loopt.

P.o.v. Gabriela

Waarom noemt hij mij al de hele tijd Princess. Wat is zijn probleem? Diep in gedachten, loop ik snel naar een wachtende Becka. Ik kijk haar verontschuldigend aan terwijl ik mijn spullen uit mijn kluisje haal. ''Hey, sorry dat het zo lang duurde. Ik werd door iemand opgehouden.'' Ze haalt haar schouders op en kijkt me met een brede glimlach aan. ''Dat geeft niks. Uhh, hoe ben je eigenlijk van plan om mijn uiterlijk te veranderen?'' Vraagt ze nieuwsgierig. ''We gaan lekker shoppen. Als we klaar zijn, zal je een hele nieuwe garderobe hebben. Zodra iedereen jou ziet, zullen ze niet weten wat hun overkomt.'' Becka's mondhoeken krullen omhoog in een duivelse grijns.

*-*-*-*

We lopen zoekend door de stad, totdat we een aantal winkels vinden die aan onze smaak voldoen. ''Kom laten we naar deze winkel gaan, de kleren zien er best cool uit.'' We stappen de winkel binnen en lopen langs alle kledingrekken. Na een tijdje hebben we beide een stapel kleding in onze handen. We hebben allebei kleren gekozen die donker en stoer zijn, maar ook een vleugje sexappeal hebben.

Ik duw Becka richtig de paskamers en dwing haar de kleren te passen. Stuk voor stuk past ze de kleding die we samen hebben gekozen en laat ze aan mij zien. Hoewel alle outfits perfect waren, is er eentje die er helemaal uitspringt. We kijken allebei ernaar, hij is precies wat we nodig hebben voor onze plan morgen. Het is edgy, maar ook heel vrouwelijk. ''Dit wordt hem. Dit is de outfit die je morgen zal dragen. Alle jongens zullen letterlijk alleen oog hebben voor jou en je geweldige figuur.'' Ze glimlacht en draait een rondje voor de spiegel. ''Als ik heel eerlijk ben, vind ik hem ook heel erg mooi.'' Ik knipoog naar haar en steek mijn duim omhoog. ''Morgen zal ik je bij je huis ophalen, wat is jouw adres?'' Ze loopt naar de kleedkamer en verteld mij tegelijkertijd waar ze woont. Ik pak mijn portemonnee om alle kleren af te reken. Ze duwt mijn hand weg en schud haar hoofd. ''Ik betaal.'' Ik zucht en rol mijn ogen, ik heb totaal geen zin om dit te doen. ''Nee Becka, ik ben degene die jou hier heeft gebracht dus ik betaal.'' Ze grijnst en schud haar hoofd weer. ''Als je al deze kleren betaald, dan zijn wij geen vrienden meer.'' Ik kijk haar boos aan, maar geef haar uiteindelijk toch haar zin. ''De volgende keer betaal ik.'' Ze lacht en gooit haar haar over haar schouder. ''Ja hoor is goed.'' Mompelt ze sarcastisch.

*-*-*De volgende dag*-*-*

Ik loop naar Becka's huis, of beter gezegd gigantische paleis. Ik bel aan en word even later door Becka naar haar kamer gesleurd. ''oke Becka, laten we eerst beginnen met je haar en make-up. Gelukkig heb je je kleren al aan, dat maakt het een stuk makkelijker.'' Mijn handen gaan aan het werk op haar gezicht. Ik breng met vaste handen een smokey look op haar gezicht. Haar lippen maak ik zacht roze om een beetje van haar onschuldigheid erin terug te laten komen. Ook haar wangen krijgen een roze tintje om haar hoge jukbeenderen duidelijk zichtbaar te maken. Voor haar haar heb ik een hele simpele strakke staart gedaan. Haar mooie krullen hangen nu stijl naar beneden. ''We zijn klaar hier, dus we kunnen nu naar school gaan om onze plan in werking te stellen.'' Ze staat op en kijkt vol bewondering naar haar gezicht. ''Dit is echt geweldig, ik had nooit gedacht dat dit mij mooi zou staan.'' Ik geef haar een klop op de schouder en kraak mijn nek. ''Wacht even, Gabby. Ik heb een kleine cadeau voor je.'' Zonder te wachten op mijn antwoord, sleurt ze me naar buiten. Door de schrik val ik bijna plat op mijn gezicht. ''Becka, doe rusti-'' Mijn ogen vergroten zodra ik zie wat ze voor mij heeft gekocht. Voor mij staat de auto die ik heb gewild sinds ik klein was. Een mat zwarte Dodge Ram 1500. Grote auto's zijn altijd al mijn liefde geweest, maar ik was te arm om er eentje te kopen. Niet alleen is het mijn lievelingsauto, maar hij is ook gloednieuw. Op de bovenkant van zit een grote rode strik. ''Staat mijn cadeau misschien achter dat grote monster?'' Vraag ik stilletjes. ''Dat grote monster IS je cadeau.'' Ze drukt enthousiast de autosleutels in mijn hand. ''Ik waardeer dat je dit hebt gedaan, maar ik zal het niet aannemen.'' Ze stampt boos op de grond. ''Ik neem geen nee als antwoord. Je neemt hem, of ik heb zojuist een héle dure auto gekocht om hem nooit te gebruiken. Dat zou echt zonde zijn.'' Ik rol mijn ogen en loop naar de auto. ''uff, oké.'' Ik neem de auto nu aan, maar op de dag dat ik onze vriendschap verbreek, laat ik de sleutel en de auto voor haar deur. Dit is veel meer dan dat ik verdien en als er één ding is dat ik niet zal doen. Dan is dat mensen gebruiken voor materiële dingen.

We stappen in de auto en rijden enthousiast naar school. De auto glijd als het ware over de weg. Binnen no time komen we op school aan. We stappen tegelijkertijd uit en lopen het schoolplein op. Ik werp haar een blik toe op hetzelfde moment dat ze naar mij kijkt. Het enige dat er in onze blik te lezen is, is trots en duisternis. Ik geef haar een signaal en ze loopt sensueel op Lisa's vriendje af. Het is tijd om haar te laten zien dat ze met de verkeerde persoon heeft lopen sollen.