NIKAY
Natatawa na bahagya akong lumayo. Masyado na akong malapit sa kanya, hindi na ako makahinga.
"Maganda pa ba ako kahit nakanganga matulog? I'm sure kitang-kita ang ngala-ngala ko–"
"It doesn't matter, Nikay. Kahit nakanganga ka, maganda ka pa rin sa paningin ko," putol niya sa sinasabi ko.
"K-Kuya Ken…"
He let out a deep sigh. "Kailan mo kaya ako tatawagin sa pangalan ko lang?" He stepped closer to me again, grabbed my chin, and lifted it slightly. "Matagal ko ng pangarap na tawagin mo lang ako sa pangalan ko, Nikay. Pero hindi naman kita mamadaliin. Hihintayin ko ang araw na hindi mo na ako tinatawag na kuya. At kapag nangyari iyon, kahit simpleng bagay lang ang pangarap ko na gusto kong gawin mo, ako na ang pinakamasayang lalaki sa buong mundo," malamlam ang mga mata na sab
