NIKAY
Hindi ko na nagawang magprotesta habang hila-hila niya ako kahit pinagtitinginan na kami ng mga tao. Hanggang sa huminto kami at may nilagay siya sa ulo ko na parang korona na gawa sa maliliit na bulaklak. Inayos ang buhok ko saka pinaharap.
"Smile, Nikay," utos niya. Mabilis pa sa alas kwatro na ngumiti ako ng mapagtanto ko kung bakit niya ako hinila dito. "One more, please," pakiusap niya. Natatawa na nag-pose ako. Nahahawa ako sa mga ngiti niya kaya parang nakalimutan ko sandali ang lungkot at sakit na nararanasan ko sa mga oras na ito.
Marami kaming kuha sa photo booth. Gusto ko na sana makuha pero hindi pa raw pwede. Ipapadala raw ito at ang ilang kuha kasama ang bride at ang groom.
"Ginulat mo 'ko. Akala ko kung sino na ang humablot sa 'kin." Natatawa na hinampas ko siy
