ซียืนมองไป จิ้มลูกชิ้นใส่ปากตัวเองสลับกับป้อนเพื่อนสาวไปด้วยอยู่พักหนึ่งก็ออกไปจากห้องอีกรอบ
เขาหายไปพักใหญ่ แก้วตาก็ได้กลิ่นหอมฉุยของอาหารที่เธอเดาได้ทันทีเลยว่าต้องเป็นแกงส้ม มองดูเวลาบนมุมล่างของจอก็พบว่าสองทุ่มแล้ว ตอนนี้เองที่มีเสียงรถวิ่งเข้ามาจอดหน้าบ้าน ก่อนจะได้ยินเสียงบิ๊ก
“อะไรเข้าสิงเพื่อนกูวะเนี่ยถึงทำตัวเป็นพ่อครัวหัวป่า”
“กูแค่อยากกิน ซื้อกินไม่อร่อย”
“เออว่ะ แกงส้มมึงหน้าตาน่ากินเหมือนกันนี่หว่า กลิ่นหอม ๆ นี่เล่นซะกูหิวข้าวขึ้นมาเลยเนี่ย”
“อยากกินก็ยกหม้อข้าวมาไอ้ภูมิ กูไปเรียกแก้วก่อน”
หญิงสาวไม่ได้รอให้อีกฝ่ายมาเรียก เธอลุกออกจากห้องตั้งแต่ได้ยินเขาตอบเพื่อนแล้ว พอชายหนุ่มหันมาก็เห็นเธอที่กำลังเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น
“กลิ่นหอมจัง แกงส้มเหรอ”
“แก้ว มา ๆ ไอ้ซีมันทำแกงส้มดอกแคใส่ปลานิลชิ้นใหญ่น่ากินมากเลย” บิ๊กส่งเสียงเรียก ขณะที่ภูมิยกหม้อข้าวออกมาวางบนโต๊ะ
