“เหมือนซีอยากให้แกกลับไปด้วยเลยนะแก้ว”
“ห้องเราก็มี ค่าหอก็จ่ายแล้ว ไปนอนที่อื่นบ่อย ๆ ก็ไม่คุ้มค่าหอพอดี”
ถึงใจเธอจะไม่อยากกลับมาห้องมากนักก็ตาม แก้วตาไม่ได้บอกเล่าให้เพื่อนไม่สบายใจไปด้วย
ทันทีที่เหยียบย่างเข้าไปในห้องก็ได้รับความอึดอัดทันที เริ่มด้วยสายตาไม่เป็นมิตรของรูมเมดทั้งสาม เธอเลือกเอาผ้าลงไปซักเครื่องหยอดเหรียญ ใช้เวลานั่งเล่นอยู่ใต้ตึกกระทั่งผ้าซักเสร็จ คาดหวังว่าธิดากับเพื่อนอาจจะออกไปนั่งเล่นห้องเพื่อนพวกเธอบ้าง แต่ผิดคาด นอกจากไม่ออกไปยังมีเพื่อนเข้ามาที่ห้องอีกหลายคน เธอปลีกตัวไปตากผ้า เสร็จแล้วก็มานอนที่เตียง หยิบหนังสือมาอ่านเล่นโดยไม่สนใจมองคนอื่น ๆ
“ปวดหัวจังเลย” โดนัทพูดขึ้นในตอนหนึ่ง
“อ้าว เป็นไร หรือว่าเหนื่อยจากรับน้อง เป็นไข้เปล่าแก” ธิดายื่นมือไปอังแก้มเพื่อน
“เปล่าหรอก แค่ฉันเมาน้ำยาปรับผ้านุ่ม ไม่รู้ยี่ห้ออะไร กลิ่นฉุนฉิบหาย”
ภายในห้องเงียบไปอึดใจสั้น
