“ร้านที่บิ๊กจะไปซื้อโทรศัพท์นี่ใช่ร้านที่นายบอกว่าเป็นของรุ่นพี่ที่รู้จักหรือเปล่า”
“อือ เธอล่ะอยากได้ด้วยไหม” ซีหรี่ตามองวงหน้าใสของเพื่อนสาวอย่างต้องการจับสังเกตโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว
“มีตังค์ที่ไหนล่ะ แหะ ๆ”
“แปลว่าอยากได้”
“ถ้ามีก็ดีจะได้โทรหาพ่อบ่อย ๆ พ่อเขียนจดหมายมาเล่าว่าเดี๋ยวนี้บ้านลุงดรมีโทรศัพท์แล้วนะ เป็นโทรศัพท์บ้านน่ะ พ่อเล่าว่าทางการเอามาติดตั้งให้เพื่ออำนวยความสะดวกให้คนในหมู่บ้าน”
“อืม...ดีแล้ว”
จากนั้นไม่ได้คุยอะไรกันอีก แก้วตารู้สึกว่าในรถเงียบเกินไปพลอยให้ใจเธอฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อยหลังลอบมองหน้าหล่อเหลาบ่อยครั้งเข้า จึงหาเรื่องชวนคุย
“รถนี่ขับยากไหม”
“ไม่ยาก”
“สอนเราได้ปะ”
“ได้”
“เย้ นายนี่ใจดีไม่เปลี่ยนเลย แต่หวังว่าเราคงไม่ทะเลาะกันนะ”
“ทำไมต้องทะเลาะ”
“เอ้า ไม่เคยได้ยินเหรอที่เขาพูดกันว่าผัว...อ่า คนกันเองมักจะสอนขับรถกันไม่ได้น่ะ ทะเลาะกันก่อน” ห
